Archive for 2010

பெயர்களில் வாழ்கிறவர்கள்

பெயர்களில் வாழ்கிறவர்கள்

இடிந்த வீடுகளில்,
கோவில் சுவர்களில்,
பொதுக்கழிபிடக்கதவுகளில்,
பூங்கா பெஞ்சுகளில்,
பாறைகளின் அடிப்புறத்தில்,
பச்சையாக மார்பில்-இப்படி
எங்கும் எழுதப்படிருக்கிறது
"கலா-செந்தில்","ஜூலி-சேகர்",
எனும் ஜோடிப்பெயர்கள்.
அவர்களை பார்த்தால் கேட்க வேண்டும்,
திருமணப்பத்திரிக்கையில் இப்படி
எழுதப்படிருக்கிறதாவென! 
                                                
அன்புடன் 
Ibrahim A             
                                    

Se7en:ஏழு கொலைகளின் கதை


டேவிட் பிஞ்சர் எடுத்த Se7en(1995) திரைப்படம் திடுக்கிட வைக்கும் ஆச்சர்யங்கள்+திருப்பங்கள்  கொண்டது.படத்தினுடைய கதை சொல்லும் பாங்கு (narration) என்னை மிகவும் கவர்ந்தது.ஒரு டிராமா போல எடுக்கப்பட்டு,ஆரம்பம் முதல் முடிவு வரை நம்மை அந்த த்ரில்ஐ வைத்துக்கொள்ளச்செய்திருப்பார்கள்.

      சொமேர்செட் என்ற பழுத்த,அடக்கமான,பணியிலிருந்து ஓய்வு பெற போகும் துப்பறிவாளர் சொமேர்செட் (இப்படி ஒரு பாத்திரம் என்றால் நம் நினைவுக்கு வருபவர் யார்?....அவரேதான்....தி கிரேட் "மோர்கன் ப்ரீமேன்") அவருடன் இளம் துப்பறிவாளன் மில்ஸ் (பிராட் பிட்) உம் ஒரு திங்கட்கிழமை மழை நாளில் ஒரு கொலையை ஆராய்கிறார்கள்.ஒருவனை அளவுக்கதிகமாக தின்ன வைத்தே கொடூரமாக கொலை செய்யப்பட்டிருக்கிறான்,அங்கிருந்து அவர்களுக்குள் வாதம் துவங்குகிறது,அங்கே நாமும் படத்தோடு மூழ்கத்தொடங்குவோம்.
         
         சொமேர்செட் மேலதிகாரியை சந்தித்து தன்னுடைய இந்த கடைசி கேசை மில்சிடம் கொடுக்குமாறு கூறி,இந்த நகரத்தின் கொடூரத்தை தான் நிறைய கண்டுவிட்டதாகவும்,இதிலிருந்து தமக்கு விரைவில் ஒய்வு கொடுக்குமாறும் கேட்கிறார்.மில்ஸும் தன்னால் இதை தனியாக பார்த்துக்கொள்ள முடியுமென கூறுகின்றான்.ஆனால் மேலதிகாரி சோமர்செட் இடம் மில்ஸுக்கு இந்த கேஸ்ல் உதவி செய்துவிட்டு போகுமாறு சொல்கிறார்.
 இதற்கிடையில் இரண்டாவது கொலையும் நடக்கிறது ,கொலை நடந்த இடத்தில் ரத்தத்தால் "GREED" (பேராசை) என எழுதப்பட்டிருக்கிறது(நம் அந்நியன் பாணியில்).ஏதோ சந்தேகத்துடன் முதல் கொலை நடந்த இடத்திற்கு சென்று அங்கே தேடி "GLUTTONY"(அதிகமாய் சாப்பிடுதல்,குடித்தல்) என்று எழுதப்படிருப்பதை கண்டுபிடிக்கிறார்.
         அந்த ஆதாரத்தோடு வழக்கை விடமுடியாமல் நூலகத்திற்கு சென்று சில குறிப்புகள் எடுத்துக்கொண்டு மேலதிகாரியிடம் சென்று இது ஜான் மில்டன் "paradaise lost" இல் வரும் ஏழு பாவங்களை பற்றியது.முதல் இரண்டு பாவங்களுக்காக "Gluttony ,Greed " இரண்டு கொலைகள் முடிந்துவிட்டன இனி மீதம் ஐந்து கொலைகள் நடக்க வாய்ப்பு இருக்கிறதெனவும் ,கொலைகாரன் சைக்கோதனமாக மட்டுமின்றி மெதுவாய் யோசித்து பதட்டமின்றி தொடர் கொலைகளை நிறைவேற்றுகின்றான் எனவும் வயிற்றில் புலியை கரைக்கிறார் சொமேர்செட்.இந்த ஆதாரங்களை மில்சிடமும் கொடுத்து விலக முற்படுகிறார்,ஆனால் போகப்போக தவிர்க்கமுடியாமல் வழக்கிற்குள் தன்னை இழுதுக்கொள்கிறார். 
 
        இரண்டாவது கொலையில் கிடைக்கும் finger-prints ஐ வைத்து அது விக்டர் என்பவனுடையது என்றும் அவனது வீடிற்கு செல்கின்றனர். அங்கே உயிருள்ள பிணம் போல கிடக்கும் விக்டர்உம் ,அருகில் பல போட்டோகள் கிடைகின்றன அவை விக்டர்ஐ கட்டிபோட்டு தினமும் ஒன்று என்ற வீதம் ஒரு வருடமாய் எடுத்த போட்டோ.கருவாடாய் கிடக்கும் அவன் உயிரோடுதான் இருக்கிறான்,அவன் சிறுமியை கற்பழித்த குற்றம் சுமத்தப்பட்டவன்.
      பின் நூலகத்தில் சென்று "ஏழு பாவங்கள்"பற்றிய புத்தகங்களை வாடகைக்கு எடுத்தவர்களை தேடி துப்பறிகின்றனர்.அந்த வரிசையின் படி ஜான் டொ என்பவனின் வீட்டிற்க்கு செல்கின்றனர்.அவனோ இவர்களிடமிருந்து தப்பிக்க பார்க்கிறான்.மிக நீண்ட துரத்தலில் மில்ஸை அடித்துபோட்டு (கொல்லாமல்) தப்பிவிடுகிறான் ஜான் டொ.ஜான் டொவின் அபார்ட்மென்ட்டை குடைந்து மீதமுள்ள கொலையாகபோகும் ஆட்களின் குறிப்புகளை கண்டறிந்து அங்கே செல்கின்றனர்.அங்கே ஒரு விபசாரியும் அவளது கஸ்டமரும் கொலை செய்யப்பட்டு கிடக்கின்றனர்.(இவர்களை ஜான் மிக வித்யாசமாக கொன்று வைத்திருக்கிறான்),அங்கே சுவர்களில் "LUST" (காமம்) என எழுதப்பட்டிருகிறது.
      அடுத்தநாள் ஒரு மாடல் மூகறுபட்டு இறந்துவிட்டிருகிறாள் அவளை கொன்ற கையோடு ,ரத்தம் தோய்ந்த உடையோடு நம்ம ஜான் சரண்டர் ஆகின்றான்.
சொமேசெட் இடமும்,மில்சிடமும் தன்னை பாவமனிப்பு தர விழைந்தார்களானால் மீதமுள்ள இரண்டு பிணத்தை காட்டுகிறேன் என்கிறான்.அதற்க்கு அவர்கள் சம்மதிக்கவும் மூவரும் காரில் பயணம் மேற்கொள்கின்றனர்.போகிற வழியில் மில்ஸை எரிச்சலாக்கி தீயவர்களை அடையாளங்காட்டவே இந்த கொலைகளை செய்ததாகவும்,இதனால் பலரின் நினைவில் நானிருப்பேன் என்று கூறிக்கொள்கிறான்.

இறுதிக்காட்சி:ஓரிடத்தில் வண்டியை நிறுத்தசொல்லிவிட்டு ஜான் மில்ஸை மட்டும் தனியே கூட்டிபோகிறான்.சிறிது நேரத்தில் தனியாக நிற்கும் சொமேர்செட்இடம் கூரியர் வண்டி வந்து ஒரு பார்சலை தருகிறது. அதை பிரித்து பார்க்கும் சொமேசெட் அதிர்ந்துபோய் தொலைவில் இருக்கும் மில்சிடம் ஓடுகின்றார்.
அதே நேரத்தில் அங்கே ஜான் மில்சிடம் "உன் வாழ்கையை கண்டு நான் பொறாமை கொள்கிறேன்,நீ இல்லாத போது உன் மனைவியிடம் ஒரு கணவனாக நடக்க முயன்றேன்...ஆனால் அவள் அதற்க்கு அவள் ஒத்துக்கொள்ளவில்லை...உங்கள் இருவருக்குமான அன்பை பார்த்து பொறாமை கொண்டேன் .....அவளிடம் அதற்க்கு மாற்றாக வேறொன்றை கொண்டுவந்துவிட்டேன்" என்கிறான்.நடக்கபோகும் விபரீதம் புரிந்து தடுக்க ஓடும் சொமேர்செட் வருவதற்குள்ளாகவே ஜான்ஐ சுட்டுவிடுகிறான் மில்ஸ்.
       ஆக ஜான்இன் "ENVY" பொறாமைக்கு அவனுக்கு மரண தண்டனை கிடைத்துவிட்டது. மில்ஸின் கோபப்பட்டு கொன்றதற்காக அவனுக்கு தண்டனை கிடைத்துவிடும்.கடைசி கொடும்பாவமான "WRATH" கடுங்கோபத்திற்கு ஜான் கொன்றதற்காக மில்சிர்க்கு தண்டனை கிடைத்துவிடும்.
இப்படியாக அந்த ஏழு பாவங்களின் மீதே படம் நகரும்,படம் முழுவதும் ஒரு அழுக்கான,சோகையான ஒளியிலே படமாக்கப் பட்டிருக்கும்.
அதுவே காட்சிகளை sick & serious ஆகவும் நகர்த்தும்.அருமையான நடிகர் தேர்வு,படத்தின் ஆரம்பக்காட்சிகளில் துறுதுறுப்பான மில்ஸ் முந்திரிக்கொட்டைதனமாக எதாவது பேசியும்,செய்தும் சொமேர்செட் இடம் எகிறுவான்,ஆனால் முதிர்ந்த சொமேர்செட் தன்னுடைய புத்திசாலிதனதாலும்,பக்குவதாலும் செய்யும் செயல்களாலும் மில்ஸும் அவரிடம் சரண்டராகி விடுவான்.
ப்ரீமேன்,என்னை மிகக்கவர்ந்த இவரை பற்றி ஒரு தனிப்பதிவே போட வேண்டும்,இவரின் சில படங்களை பார்த்தாலே இவரின் எல்ல படங்களையும் பார்க்கத்தூண்டும்.அவரின் முகமும்,குரலும்,உடல் மொழியுமே நம்மை வெகுவாக கவர்ந்துவிடும்.Simple and Best.

மொத்தத்தில் 7 கதை சூழ்ந்த ஒரு அருமையான த்ரில்லர் படம்.

அன்புடன்
Ibrahim A
                                                                          ***|||***

ட்வீட் சாப்பிடுங்க!!!

என் சிறந்த ட்வீட்டுகள் (அல்லது) அப்படி நானே  கருதிக்கொள்வது:



* சை...கக்கூசில் "இருக்கும்" போது கூட ட்விட்டரில் என்ன எழுதலாம் என்றே தோன்றுகிறது......இது கூட அங்கே தோன்றியது தான்!!!!
 
* நமது ஹீரோக்கள் வில்லனிடம் கடுமையாக அடிவாங்கி ஆஸ்பிடலில் சேர்ந்தாலும்-உடனே எழுந்து,ரத்தங்கசிய Exercise செய்துவிட்டுத்தான் அடிக்கப்போவார்கள்.
 
* ஆபீசில் எத்தனை முறை fire drill செய்தாலும் ,உண்மையாய் நெருப்பு வரும் நாளில் ஏழாவது மாடியில் இருந்து குதித்துவிடுவேன் என்றே நினைக்கிறன். 
 
*ரோஜாப்பூவில் ரத்தம் வருவது,சட்டையில்லாத நாயகன் ஆயுதத்துடன் முறைப்பது தான் இன்றும் கன்னட பட போஸ்டர்களின் அடையாளம்.
 
* பாட்டியை சாகடித்து எழுதும் லீவ் லெட்டர்,காதலி/மனைவிக்கு கடிதம் முதல் இன்று ட்விட்டரில் எழுதும் வரை எல்லாமே பொய் தான்.பொய்யில் புனைந்த உலகமடா!! 

* பழைய திருமண ஆல்பங்கள் எல்லாவற்றிலும் ஜோடிகளுக்கு பக்கத்தில் நின்று போஸ் கொடுக்கும் சிறுவனை இப்பொழுது நேரில் காணின் சிரிப்பு வருகிறது.
 
* இனி மதுரையை மையமாக வைத்து "அவிங்ய,இவிங்ய" என்று படம் எடுத்து படுத்துபவர்களின் காதுகளை கடித்து துப்ப வேண்டும்.

 * இப்போதெல்லாம் blogger இலும்,twitter இலும்,face book இலும் நிறைய எழுதுகிறேன்! நிறைய படிக்கிறேன் !ஆபீசில் நிறைய சும்மா இருப்பதால்!!!

 
கீழே உள்ள லிங்கை சுட்டி   என்னை ட்விட்டரில் தொடரலாம்.
http://twitter.com/RojavinKadhalan 


அன்புடன்
Ibrahim A
                                                                    ***|||***
Tag : ,

சலூனில் பயணிக்கும் இசை











சலூனில் பயணிக்கும் இசை

முடியை திருத்திக்கொண்டு
அழகாகும் எண்ணமெல்லாம்,
எப்பொழுதும் இருந்ததில்லை.
காதருகில் "க்ரீச்,க்ரீச்" எனும்
கத்திரியின் இசைக்காகவே செல்கிறேன்
ஒவ்வொருமுறையும் சலூனிர்க்கு.


                                                                        _______________________



உன்னை சேர்ந்த உலகம்

உனக்காய் ஒரு உலகம் படைக்கத்தொடங்கினேன்.

வெயில்தர சூரியனும்
நிழல்தர சோலைகளும் வைத்தேன்.

கறுப்பை கொட்டி இரவுகள் செய்தேன்.
ஒரு நிலவை உருட்டிவிட்டு
நட்சத்திரங்களை தூவினேன்.

நீ குதித்து விளையாட நீர்நிலைகளையும்
விதைத்து உண்ண நிலங்களையும் அமைத்தேன்.

பாசத்திற்கு தாயயும்
பயத்திற்கு கடவுளை படைத்தேன்.

ஓர்நாள்
நான் படைத்த உலகத்தில்
உன்னைப்புகுத்தினேன்.

 "இதில் நீ எங்கே?"என்றாய்.
புரியாமல் விழித்த என்னிடம்
"நீ இல்லாத எதுவும் வேண்டாமெனக்கு
அது உலகமாகவே இருந்தாலும்"என்றாய்.


அன்புடன்
 Ibrahim A  
                                                                  **|||**
                                        

ராஜேஷ்குமார்,சுபா,பட்டுக்கோட்டை பிரபாகர்

    

 எப்போதிலிருந்து ஆரம்பித்தேன் என்று நினைவில்லை....ஆறாவது படித்துக்கொண்டிருக்கும் போது என நினைக்கிறன்.மழைகால பள்ளி விடுமுறை நாளொன்றில் கட்டிலின் மேல் போர்வைக்கடியில் சுருண்டு கொண்டு அந்த திகில் கதையை படித்தேன்.கதை சுத்தமாக நினைவில் இல்லை.ஒரு கிராமம்,பாழடைந்த பங்களா,இருட்டு உருவம்,இலைச்சருகு போன்ற காட்சிகள் தீற்றலாக தெரிகிறது.அப்போதிலிருந்து துவங்கியது அந்த பைத்தியம்(பைத்தியக்காரத்தனம் என்று வீட்டில் திட்டுவார்கள்).  என் வீட்டில் அப்போது நிறைய புத்தகங்கள் குவிந்திருக்கும் (இலக்கிய கழிவுகளெல்லாம் இல்லை....மாலைமலர்,கண்மணி,ரமணி சந்திரன் போன்றவை தான்....)அதிலிருந்து பேய் கதைகளை மட்டும் வாசிக்க ஆரம்பித்தேன்....பின்பு பேய்கள் இல்லா நேரத்தில் எல்லா புத்தகங்களையும் வாசிக்க ஆரம்பித்தேன்(பாடபுத்தகங்கள் நீங்கலாக).பின் முதன் முதலாக ராஜேஷ்குமாரை படிக்க தொடங்கினேன் (வாசிக்க..வாசிக்க என்று வரிக்கு வரி எழுதுவது ரொம்ப இலக்கியத்தனமாக இல்லை?).பள்ளி நாட்களில் எல்லாம் என்னுடைய பொழுதுபோக்கு அதுதான்.அந்த புத்தகங்கள் படிப்பதை பார்த்தல் வீட்டில் கண்டபடி அடிவிழும் (உபயம்:தாத்தா,அம்மா) இருந்தாலும் ரகசியமாய் அதன் சுவையில் பல நாட்கள் முயங்கிக்கிடந்திருக்கிறேன்.

      ராஜேஷ்குமாரின் பல நாவல்கள் மிகவும் அற்புதமாக இருக்கும்(ஒத்துக்கொள்ள வேண்டும்).அதிலும் விவேக்-ரூபலா வரும் நாவல்கள்...ரஜினி படங்களை பார்க்கும் போது ரஜினி என்ன செய்தாலும் நமக்கும் துடிப்பாக இருக்கும்...அதுபோல விவேக்கின் ஒவ்வொரு அசைவும்,செயலும்,திறனும் வியக்கவைக்கும்.அதுவும் ஒன்றுமே புரியாத இடத்தில வந்து நச்சென்று ஒரு க்ளு சொல்லுவார் பாருங்கள் ,நமக்கு ஜிவ்வென்றிருக்கும்.சில கதைகளை இரண்டு மூன்று முறை படித்திருக்கிறேன் .ராஜேஷ்குமார் பாணிஎன்றால் கதையின் ஆரம்பத்திலிருந்து முடிசுகள் விழுந்து கொண்டே இருக்கும்,ஒவ்வொரு அத்தியாயத்தின் இறுதியில் அதிர்ச்சி காத்திருக்கும்.நாவல்களில் இரு வேறு கதைகளுடன் தொடங்கி கடைசியில் இணைந்து முடியும்.படிப்பதற்கு எளிமையாகவும் ஆபாசமற்றதாகவும் இருக்கும்.மேலும் அவர் கதையின் மாந்தர்களில் அரசியல்வாதிகள் அழுக்கானவர்களாகவும்,காதலர்கள் தூய்மையற்றவர்களாகவும், கணவன்-மனைவிகள் துரோகம் செய்பவர்களாகவும் சித்தரிக்கப்பட்டிருக்கும் .நினைவில் இருக்கும் சில சிறந்த நாவல்கள் :நீல நிற நிழல்கள்,கறுப்பு ரத்தம்.

     பட்டுக்கோட்டை பிரபாகர்,சுபா நாவல்களில் நிறைய மசாலாத்தனங்கள் நிறைந்திருக்கும்.பி.கே.பி நாவல்களில் பல கதைகளில் கொலைகாரன் கொள்ளைகாரன் பார்வையிலிருந்தே கதை தொடங்கும்,அவன் எந்த தடயங்களையும் விட்டு வைக்காமல் சென்றிடுவான்.நம் ஹீரோ அதிலிருந்தும் ஏதாவதொரு க்ளுவை கண்டுபிடித்து இறுதியாக கள்ளனின் சட்டையை பிடித்துவிடுவார்.கதை சொல்லும் பாங்கும் நகைச்சுவையாகவும்,தெளிவாகவும் இருக்கும். சில கதைகளில் நடுத்தர குடும்பத்து காதலும்,காமமும்,சோகமும்,வறுமையும் அழகாய் சொல்ல பட்டிருக்கும்.முதிர்கன்னியை நாயகியாகக் கொண்ட நாவல் ஒன்றில்,நாயகிக்கும் அவளுடன் ஜெராக்ஸ் கடையில் வேலை பார்க்கும் இளவயது பெண்ணிற்கும் நடக்கும் உரையாடல் :
முதிர்கன்னி கேட்பாள் "அதோ அந்த ஸ்கூட்டரில் இருக்க கட்டிக்கொண்டு போகும் ஜோடியை பார்த்தால் உனக்கு என்ன தோன்றுகிறது?"என்று.அதற்கு அந்த சிறுபெண் "நாமும் நம் காதலனுடன் இது போல போகவேண்டுமென தோன்றும்"என்பாள்.நாயகி "ஆனால் நானோ,அந்த ஸ்கூட்டர் பெண்ணாய் அந்த இடத்தில நான் இருக்க கூடாதாவென ஏங்குவேன்" என்பாள்.பின் காலப்போக்கில்(கதையின் போக்கில்) அந்த கடையின் முதலாளிக்கு கள்ளத்தனமாய் மனைவியாவதாக கதை முடியும்.
      இப்படி பல கதைகள் எளிமையாய் நெஞ்சை தொடுவதாய் இருக்கும்.அவர் கதைகளின் மாந்தர்க்கலெல்லாம் வேலையற்ற காதலனாகவோ,ஜன்னலோரத்தில் கம்பிகளுகிடையில் அமர்ந்து தெருவை வெறிக்கும் முதிர்கன்னிகளாகவோ,எதிர் வீட்டு விதவையின் நிறம் நிறமான உள்ளாடையை பற்றி பேசும் ஆச்சார மாமியாகவோ விவரிக்கப்பட்டிருப்பர் .நாம் கடந்து செல்லும்,புழக்கத்தில் இருக்கும் மனிதர்களாகவும்,அவர்கள் வாழ்க்கையும்,காதலும் இயல்பானதாகவும் புனயப்படிருக்கும்.
பரத்-சுசீலா வரும் நாவல்கள்,கடிந்தங்களில்,உரையாடல்களில் நகரும் நாவல்கள் என் வெரைட்டி கொடுத்து கலக்குவார்.

       சுபா நாவல்களெல்லாம் செம லோக்கலாக இருக்கும்,பலசாகச சண்டைகள்(கழுத்தில் ஜூடோ வெட்டு வெட்டினான்,அடி வயிற்றில் முஷ்டியை இறக்கினான்).சில படங்களில் உண்மையாகவே ஆங்கிலப்படங்களின் சாயல் தெரியும்.ராணுவம் நிறைய கதைகளில் வரும் .செல்வா-முருகேசன்-டில்லி போன்ற கதை மாந்தர்கள் வழியாக சென்னை பாஷையில் புகுந்து விளையாடியிருப்பார்கள்.வாசிக்க கொண்டாட்டமாக இருக்கும் எழுத்து மொழி சுபாவினுடயது.பல நாவல்கள் படித்திருந்தாலும் தலைப்புகள் நினைவிலில்லை."ஐ லவ் யு" ,பேரநோயா(paranoya) வை மையமாக வைத்து எழுதப்படிருக்கும் "என் மன்னனுகென ஒரு நிலா" போன்றவை நன்றாக இருந்ததாகப்பட்டது.
       பள்ளிப்பருவ வயதில் நிறைய மர்மங்களும்,சாகசங்களும் ,லேசான காதலும் ,அதன் கவர்ச்சியுமே நம்மை இழுத்திருக்கும்.நம் பதின்மவயதில், படங்களில் டைட்டில் ஓடும் போது "சண்டை காட்சி" யாரென அதிமுக்கியமாக கவனித்திருப்போம்.இன்று அதிகமாக கேலிகளுக்குள்ளாகும் விஜயகாந்தின் சண்டை காட்சிகளை நம் எத்தனை பேர் ஆர்வமாய் பார்த்திருப்போம்.கை தட்டி ரசித்திருப்போம்.குப்பைகள் என எதையும் கூறிவிட முடியாது.பள்ளி கல்லூரி நாள்களில் ஒசியிலும்,நூலகத்திலும் நாவல்(மட்டுமே) படித்து திரிந்திருக்கிறேன்.ஓடும்(ஆடும்) பேருந்திலும்,ரயிலிலும்,மொபைல் வெளிச்சத்திலும் படித்துப்படித்தே இன்று பவர் கண்ணாடி போட்டிருக்கிறேன் என்பது இங்கு தேவையில்லாதது.

      எந்தவொரு வாசிப்பின் தொடக்கத்திற்கும் பின் அதை தொடர்வதற்கும் இது போன்ற எழுத்தாளர்களின் நாவல்களே ஊக்கியாய் இருந்திருக்கும் எனப்படுகிறது.இவையெல்லாம் இப்பொழுது படிக்க இயலாவிட்டாலும் கூட சிறுவயதில் இவையில்லாமல் மேலே வந்திருக்க முடியாது. பெரிதும் அறியப்படும் எழுத்தாளர்.எஸ்.ரா கூட தன் சிறுவயதில் காமிக்ஸ் சாகச புத்தகங்களில் திளைத்திருந்ததாக கூறியுள்ளார்.இன்று இதையெல்லாம் குப்பயென்று ஒதுக்கித்தள்ளும் பலரும் பிறக்கும் போது,வளரும் போது இலக்கியக்குஞ்சாக இருந்திருக்க முடியாது.இது போன்ற எழுத்துகளை ஒருமுறையேனும் வருடிதான் வந்திருக்க வேண்டும்.

       ராஜேஷ்குமார்,சுபா,பட்டுக்கோட்டை பிரபாகர் போன்றவர்களை இன்னும் கிராமங்களிலும்,சிறு நகரங்களிலும் காலை எழுந்தவுடன் ரேடியோவை திருகி ரெயின்போ பன்பலையும்,"நீங்கள் கேட்ட பாடல்களையும்" கேட்கும் வாசகர்கள் நிறைய பேர் இருக்கின்றார்கள்.படிப்பறிவு குறைந்த தொழிலாளிகளும், விவசாயிகளும் இவர்களை விரும்பி படிப்பதை அறிந்திருக்கிறேன் .இன்று தமிழ் இலக்கியச்சமுதயமே இன்டர்நெட்டில் சிதறிக்கிடக்கின்றது.எந்த எழுத்தாளரின் புத்தகத்திற்கான,விளம்பரமும்,விற்பனையும் இதில் தான் காணகிடைகின்றன,எனவேதான் இந்த வாசனை எதுவும் தீண்டாத அவர்களுக்கு மிக குறைந்த விலையில்,எளிதாய் கிடைக்கும் பாக்கெட் நாவல்களெல்லாம் அவர்கள் வாழ்வின் அங்கமாகிவிடுகிறது.

பின்குறிப்பு :இப்படியாக க்ரைம் நாவல்கள்,காமிக்ஸ்ல் தொடங்கிய என் வாசிப்பனுபவம் (ஆரம்பிச்சுட்டாண்டா!) இன்று சுந்தர ராமசாமி,சாருநிவேதிதா,எஸ்.ரா,அசோகமித்திரன்,கி.ரா,தி.ஜா etc. வரை தான் வந்திருக்கிறது,இன்னும் போக வேண்டியது நிறைய .இதன் நீட்சியாகத்தான் இந்த ப்ளாக் கிறுக்கல்.அதன் நீட்சியாக இப்படி அறிவாளித்தனமான! ஒரு பதிவு.

அன்புடன்
நான்

                                                                 ***|||***

Forrest Gump (1994):ஜென் குருவின் வாழ்க்கை-2

படத்தின் விமர்சனத்தின் (என் பார்வையில்) முதல் பகுதிக்கு செல்ல இங்கே கிளிக்கவும்
ஒரு ஜென் குருவின் வாழ்க்கை:Forrest Gump 1


வின்ஸ்டன் க்ரூம் 1986 இல் எழுதிய நாவலை படமாக எடுத்திருக்கிறார் ராபர்ட் ஜேமிக்ஸ்.
படத்தின் ஒவ்வொரு காட்சிக்கும் ஒரு ஆழமான அர்த்தம் புதைந்திருக்கும்....
1 .முதல் காட்சியில் கம்ப் பேச தொடங்கும் முன் ஒரு இறகு பறந்து வந்து அவன் காலடியில் விழுகிறது,அதை எடுத்து அவன் புத்தகத்தில் வைத்துக்கொள்கிறான்.பின் இறுதிக்காட்சியில் தன் மகனை பள்ளிக்கு அனுப்பும் போது அதே இறகு கீழே விழுந்து காற்றில் எழும்பி பறக்கும்.காற்றில் அடித்துச்செல்லப்படும் இறகு தான் வாழ்கை,அது போகிறபோக்கில் நாமும் போகிறோம்...இந்த கதையின் நாயகனும் அப்படி தான் எதையும் தனக்கென வைத்துக்கொள்ளது அன்பையும்,எளிமையையும் காட்டிச்செல்கிறான் ,எதுவும் அவன் போக்கை திசை திருப்புவதில்லை.....a very good motivational movie.
     நம்ம படங்களில் ஒரு ஊனமுற்றவனயோ,மனநிலை சரியில்லாதவனயோ,கர்பவதியயோ காட்டினால் நிச்சயமாக ஏதோவொரு காட்சியில் அவர்களை அடித்தோ,சித்ரவதை செய்தோ பார்வர்களுக்கு இருக்கும் மனதின் மென்மையான ஓரத்தை bladeஆல் கீறி காசு பார்பார்கள். (நக்கலாக சொல்லவில்லை,ஆற்றாமையில் சொல்கிறேன்).



   டாம் ஹான்க்ஸ்:இவரது நடிப்பை "saving private ryan,The Terminal,Cast Away,Philadelphia" போன்ற படங்களை பலமுறை பார்த்து வியந்திருக்கிறேன்.லேசாய் மனநிலை பிறழ்ந்த,அறிவுத்திறன் குறைந்த வாலிபராகவே வாழ்ந்திருக்கிறார் எனலாம்.டாம் ஹான்க்ஸ்ஐ சுற்றி தான் மொத்த படமே இவர் (கொஞ்சம் லூசுத்தனமாக,திக்கி பேசும்) வாய்ஸ்-ஓவரிலையே நகரும்.ஆனாலும் இவரது நடிப்பும்,உடல்-மொழியும் (body language?) அந்த குரலுக்கு அவ்வளவு பொருத்தமாக இருக்கும். கம்ப்ஆக நடித்திருக்கும் சிறுவனிடம் இருக்கும் மேனரிசம்,வாய்ஸ் டோன் படம் முழுவதும் டாம் ஹான்க்ஸ்இடம் தெரியும்.

அலன் சில்வெஸ்டிரி யின் டைட்டில் இசை என்னை மிகவும் கவர்ந்தது.படம் முழுவதும் ஆர்ப்பாட்டமில்லாத இசை.

செயல்திறன் அதிகமற்ற கம்ப் வாழ்கையை லேசாகவும்,பற்றில்லாமலும் எடுத்துக்கொண்டு அன்பாலும்,பிரியதாலும் நிறைத்தால் பணத்தையும்,புகழையும் எளிதாக வென்று,எளிதாக அதைத்தாண்டியும் போகின்றான்.

பல வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நிகழ்சிகளை தொட்டுச்செல்லும் இப்படம் எடுக்க ஒன்றே ஒன்று தான் தேவைபட்டிருக்கும் "Keep things simple", possitive attitude .....மனிதர்களின் உள்வாழ்கையை,உணர்ச்சிகளை காட்டுகிறேன் பேர்வழி என்று ரொம்பவும் குழப்பி,நம்மையும் குழப்ப முயற்சிக்கவில்லை.

இந்த படம் ஒரு அனுபவம்,காற்றில் பறக்கும் இறகானதை போல ஒரு அனுபவம்.

பின்குறிப்பு:Forrest Gump (1994) ஆம் ஆண்டு வெளிவந்து 6 ஆஸ்கார்களை வாங்கிய இந்த படத்தை என்ன விமர்சனம் செய்தாலும் சாதாரணமாகவே தோன்றும்.பார்த்து அனுபவிப்பது நல்லது.மேலும் போன பதிவில் திரு.ஸ்ரீதர் அவர்கள் பின்னூட்டமிட்டதை போல இதில் கவனிக்க வேண்டியது நிறையதான் இருக்கிறது.ஆனால் ரஜினி நடித்த சிவாஜி படத்திற்கு விமர்சனம் எழுதுவதை போல எழுதிவிடமுடியாது.ஏனெனில் நமக்கு காட்சிகளின் முக்கியத்துவத்தை விட ரஜினியின் செயல்களே முக்கியமாகப்படும்.அவரை வைத்தே காட்சிகள் நகர்த்தபட்டிருக்கும்.ஆனால் இதுபோன்ற படங்களுக்கு காட்சியின் making ,built-up தான் உயிரே,அப்படியிருக்க எல்லா காட்சிகளையும் உணர வைக்கவோ,புரிய வைக்கவோ எழுதத்தேவையில்லை என எண்ணுகிறேன்.
 
அன்புடன்
Ibrahim A

                                                                  **|||**

Forrest Gump (1994):ஜென் குருவின் வாழ்க்கை-1

முக்கியமான முன்குறிப்பு:இந்த படத்திற்கு எப்படியும் ஒரு சிறந்த விமர்சனத்தை செய்து விட முடியாது.படம் பார்க்கும் பொது எழுந்த மறைந்த உணர்ச்சிகளை வெள்ளை பக்கங்களிலும் எழுதிவிட முடியாது.நான் அனுபவித்த அந்த ecstasyஐ முழுதாக முடியாவிட்டாலும் கொஞ்சமாவது பகிர்ந்து கொள்ள முயல்கிறேன். 

கதை:Keep things simple என்று சொல்வர்....அதுதான் ஒரு ஜென் குருவின் வாழ்கை முறை.ஆனால் இப்படத்தின் கதாநாயகனுக்கு அந்தளவிற்கு ஞானமோ,அறிவோ இல்லை இருந்தாலும் அவனின் எளிமையே அவனை உயர்த்துகின்றது. 
      பாரஸ்ட் கம்ப் ஒரு பஸ் ஸ்டாப்இல் அமர்ந்துகொண்டு அருகில் இருப்பவர்களிடம் தன்னுடைய கதையை சொல்லத்தொடங்குவதாக ஆரம்பிக்கிறது படம்.அவர்கள் கேட்கிறார்களா இல்லையா என்பதை பற்றியெல்லாம் அவனுக்கு கவலை இல்லை,சொல்லிக்கொண்டே இருக்கிறான்.கதை போகப்போக அவன் பஸ்ஸ்டாப் மாந்தர்கள் மாறுகின்றார்கள்,சிலர் நம்புகின்றார்கள்,சில நம்ப மறுக்கின்றனர் ஆனாலும் அவன் கதை சொல்வதை நிறுத்துவதே இல்லை.படம் முழுவதும் வாய்ஸ் ஓவர்/narration முறையிலேயே வரும்.
 
 1951ல் க்ரீன்போவ்,அலபாமாவில் வாழும் கால் செயலிழந்த,IQ குறைவான கம்ப்ஐ ஒரு நல்ல பள்ளியில் சேர்க்க அவன் தாய் முயலுகின்றாள்.ஆனால் தலைமை ஆசிரியரோ இவனை இங்கே படிக்க லாயக்கற்றவன் (கால் ஊனம்,IQ (அறிவு திறன்) போதிய வளர்ச்சியில்லை) அதனால் இங்கே சேர அனுமதியில்லை ,வேறு காப்பகத்தில் சேர்க்குமாறு சொல்கிறார்.ஆனாலும் அவன் தாய் தலைமை ஆசிரியரை தன் உடலை விலையாக கொடுத்து சேர்க்கிறாள்.பள்ளிக்கு போகும் முதல் நாள் பேருந்தில் ஜென்னி அவனுக்கு இடம் கொடுக்கிறாள் ,அவனுக்கு தோழியாகவும் ஆகின்றாள்.
    
   கம்ப் ஆர்பாட்டமில்லாதவன்,அடுத்தவர் மேல் எளிதில் பரிதாபப்படுபவன்,பெரும் அப்பாவி,நீரில் அடித்து செல்லும் சருகை போல அவன் வாழ்கை இருக்கிறது,பணமோ,பதவியோ எதுவும் அவனை அசைப்பதில்லை,அதை அவன் பொருட்படுத்துவதும் இல்லை.அன்பிற்கு மாறுமே லேசாய் சலனப்படுபவன்......இதெல்லாம் "அந்த வானத்தை போல மனம் படைச்ச" என்று ஒரே பாடலில் வருவதில்லை...படம் முடியும் போது நமக்கே விளங்கும்.
   அவனது அறிவுத்திறன் குறைவு ஆதலால் யார் சொன்னாலும் அதை அப்படியே கேட்பான் ,அது அவனது சிறப்பம்சம்.ஒரு நாள் அவன் தோழியுடன் விளையாடிக்கொண்டிருக்க சில சிறுவர்கள் கல்லால் அடித்து துரத்த ஆரம்பிக்கும் போது அவன் தோழி ஜென்னி "ஓடு,ஓடு" என அவனை பணிக்கிறாள்.அவன் எழுந்து ஓடத்தொடங்குகின்றான்.....விந்தி விந்தி வேகமாய் ஓட முயற்சிக்கின்றான்....அப்படி ஓடும் போது அவன் செயலிழந்த கால்களில் கம்பிகள் கொண்ட ஷூ (leg brace) தெறித்து விழுகின்றது.....இப்போது நன்றாகவும் வேகமாகவும் அவனால் ஓட முடிகின்றது....ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறான்.
  
   அவன் கல்லூரிக்கு சென்றதும் அவன் காலேஜ் புட்பால் (american football) டீம்இல் இடம் கிடைக்கிறது,அதனாலயே பின்னர் ஜான் கென்னடியின் (அப்போதைய அமெரிக்காவின் ப்ரெசிடென்ட்) விருந்துக்கு போகிறான்,விருந்து முடிந்து கென்னடி அவர்கள் கைகொடுத்து "எப்படி இருக்கு உங்களுக்கு" என கேட்கிறார் ,அதற்க்கு கம்ப்ஒ (Mr.Pepper என்னும் பானத்தை நிறைய குடித்துவிட்டதால்) "அவசரமாய் மூத்திரம் போகணும் போல இருக்கு"என்கிறான் அவரிடமே.
   அவன் தோழி ஜென்னியோ ஏழை குடும்பத்தில்,தந்தையின் பொறுப்பற்ற கண்டிப்பில் வளர்பவள்...வளர்ந்தபின் எப்படியாவது பணம் சம்பாதிக்க நினைப்பவள்.கல்லூரியில் படிக்கும் போதே "playboy" பத்திரிக்கையில் போஸ் கொடுக்கிறாள் ,நிர்வாண கிளப்களில் இரவுகளில் பாட்டு பாடுகிறாள்...கிட்டத்தட்ட (விரும்பியோ/விரும்பாமலோ) ஒரு விபச்சாரியை போல வாழ்கிறாள்.   
   கம்ப் கல்லூரி வாழ்கை முடிந்ததும் ராணுவத்தில் சேர்ந்து வியட்நாம் போருக்கு செல்கிறான்.அங்கே இன்னோர் வீரனான பூபாவையும் ,அவர்களது குழு தலைவர் Leutinant.டேன்ஐ சந்திக்கின்றான்.இதில் பூபாவின் குடும்ப தொழில் இறால்(shrimp) பிடிப்பது,அந்த தொழில் சரியாக போகாததால்,குடும்ப சூழ்நிலையால் ராணுவத்திற்கு வரவேண்டியதாகிறது.ஒரு சிறிய மீன்-பிடி படகு வாங்கி நிறைய இறால் பிடிக்கவேண்டும் என்ற கனவே அவன் கண்களில் தேங்கியிருக்கிறது ,அந்த படகுக்கு கேப்டன்ஆக இருக்கவேண்டும் என்பதேயாகும்.மேலும் கம்ப்பிடம் நீ எனக்கு அந்த கப்பலில் partner ஆக இரு என்கிறான்.

    இதற்கிடையில் போரில் எதிரிப்படை தாக்குதலில் அவன் நண்பன் பூபா குண்டடிபட்டு இறந்துவிடுகிறான்.பாரஸ்ட் கம்ப் தன் பின்புறத்தில் அடிபட்டும் Lt.டேன்ஐயும்,மேலும் சிலரையும் தூக்கிக்கொண்டு ஓடி ஓடியே காப்பாற்றிவிடுகிறான் .போரில் ரெண்டு கால்களை இழந்த Lt.டேன் "என்னை ஏன் காப்பாற்றினாய்,நான் களத்திலேயே பெருமையாய் இறந்திருப்பேனே"என ஆவேசப்படுகிறார்.மருத்துவமனையில் ஒருவன் கம்ப்பிற்கு பிங்-பாங் (table tennis) சொல்லித்தருகிறான் "இதை விளையாடுவது ஒரு பெரிய விஷயமே இல்லை,எந்த கிறுக்கனும் எளிதாக விளையாடலாம்,என்ன ஒன்று பந்திலிருந்து மட்டும் கண்ணை எடுத்துவிட கூடாது,அவ்வளவுதான்"என்கிறான்.அதையும் நேரங்காலமின்றி விளையாடி கற்றுத்தேறுகின்றான் நம்ம கம்ப்.
   
  போரில் மற்றவர்களை காப்பாற்றிய வீரசெயல்களுக்காக அவனுக்கு மறுபடியும் ப்ரெசிடென்ட்இடம் (congressional medal of honour) பதக்கமும் (பதக்கம் அணிவிக்கும் போது ப்ரெசிடென்ட்"போரில் உங்களுக்கு எங்கயாவது அடிபட்டிருக்கும் அல்லவா" என்கிறார்,சிறிது தயங்கி,பின் லேசாய் சிரித்து "இங்கே அடிபட்டிருக்கிறது"என pantஐ கழற்றி தன் பின்புறத்தில் உள்ள காயத்தை காட்டுகின்றான்,அப்பாவியாய்),பதவி உயர்வும் கிடைக்கிறது.
  அங்கேயே (வாஷிங்டன்ல்) வியட்நாம் போர்-எதிர்ப்பு ஊர்வலத்தில் மறுபடியும் அவன் தோழியை/காதலியை சந்திக்கின்றான்(இப்படி பலமுறை வரலாற்று சிறப்பு மிக்க நிகழ்சிகளில் எதிர்பாராவிதமாக தலையை காட்டிவிடுகிறான்),அவளை விரும்புவதாகவும் தன்னோடு வைத்துக்கொள்ள ஏங்குவதாகவும் சொல்கிறான்.ஆனால் அவளோ அவனுக்கு ஆறுதல் சொல்லி தன்னுடைய பாய்-ப்ரென்ட் உடன் சேர்ந்து ஒரு இசை குழுவுடன் சேர்ந்து (ஹிப்பியாக) சுற்றுகிறாள்,போதை பழக்கத்துக்கும் அடிமை ஆகின்றாள்,சில தடவை மனம் வெறுத்து தற்கொலைக்கும் முயல்கிறாள்.
    
இதற்கிடையில் கம்ப் பிங்-பாங் இல்,நாட்டுக்காக முதல் முறையாக சீனா வரை சென்று விளையாடி புகழ்பெருகின்றான்.அவன் ராணுவ சர்வீசில் இருந்து ஓய்வு பெற்று வீடு வரும்போது பிங்-பாங் பேட்டுக்கு அவன் sponsorship கொடுத்ததனால் 25 ,000 டாலர் பணம் கிடைத்திருப்பதாக அவன் தாய் கூறுகின்றாள்.அந்த பணத்தை வைத்துக்கொண்டு பூபாவின் ஆசையை நிறைவேற்ற நினைக்கிறான்.இதற்கிடையில் இரண்டு கால்களும் இன்றி,தண்ணியடித்து கொண்டு ரூமில் அடைந்து கிடக்கும் Lt.டேன்ஐ சந்திக்கின்றான் அவரிடம் ".....என் நண்பன் ஆசைப்படி நான் ஒரு மீன்-பிடி படகை வாங்கி,இறால்(shrimp) பிடிக்கபோகிறேன்,நீங்கள் என்னுடைய பார்ட்னர் ஆக வந்துவிடுங்கள்" என்று அழைப்புவிடுத்து,பூபாவின் குடும்பத்தை சந்தித்து அங்கேயே ஒரு போட் வாங்கி இறால் பிடிக்க தொடங்குகின்றான்.
பின் Lt.டேன் உம் சேர்ந்து கொண்டு பேரு முயற்சிக்குபின் நொந்து போயிருக்கும் எறால் வியாபாரத்தில் கொடிகட்டி பறக்கின்றனர்."பூபா-கம்ப்" எறால் கம்பனியை முன்னணி நிறுவனமாக்கி அமெரிக்காவின் பணக்காரர்களுள் ஒருவராகின்றனர்(இப்படத்திற்கு பின் 1996ல் உண்மையாகவே "Gubba-Gump shrimp" என்றொரு உணவகம் திறக்கப்பட்டு புகழ்பெற்று விளங்குகிறது)ஆனால் பணமோ புகழோ அவனை தடம் புரட்டுவதில்லை,அவையெல்லாம் அவன் வாழ்வின் ஒரு சில பக்கங்கள் அவ்வளவே.எப்போதும் எளிமையாகவே வாழ்கிறான்.அவன் விரும்புவதெல்லாம் அவன் தாயையும்,காதலி ஜென்னியின் அண்மையும் தான்.
வரும் லாபத்தில் பூபாவின் பங்கை அவன் குடும்பத்திற்கு கொடுத்துவிட்டு,கம்பனியின் மொத்த பொறுப்பையும் Lt.டேனிடம் கொடுத்துவிட்டு உடல் நிலை சரியில்லாத தன் தாயை காண செல்கிறான்."எதையுமே எனக்கு புரியும்படி எளிதாகச்சொல்பவள் என் தாய் தான்"என நம்பும் கம்பிடம் "சாவும்,வாழ்வின் ஒரு பகுதி தான்" என்கிறாள் மேலும் "Life's a box of chocolates, Forrest. You never know what you're gonna get"என்று மீண்டும் கூறி இறக்கிறாள்.(எவ்வளவு ஆழமான வாசகம்!).

    மீண்டும் அவனோடு ஜென்னி வந்து சேர்கிறாள்,அவள் மீது அவனுக்கு காதல் பெருகத்துவங்குகிறது ,அவளது அண்மையை விரும்பி அவளுக்காகவே,அவளுடனே இருக்கத்தொடங்குகின்றான்.தன்னை திருமணம் செய்துகொள்ள விரும்புவதாக சொல்லும் கம்பிடம் நான் உன்னக்கு பொறுத்தமில்லாதவள் என்று கூறி அவனோடு ஒரு இரவைக்கழித்து அவனுக்கு தெரியாமல் போய் விடுகிறாள்.அடுத்த நாள் கம்ப் தனித்தவனாக எழுகிறான்,இயலாமையாலும்,கோபத்தாலும் எழுந்து ஓடுகின்றான்...எப்போதும் போல நிற்காமல் ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறான்.கிட்டத்தட்ட 3 வருடம்,8 மாசம் ஓடுகின்றான்...பேட்டி எடுக்கவரும் மீடியாகாரர்களிடம் "பசிக்கும் போது சாப்பிடுகின்றேன்,தூக்கம் வரும்போது தூங்குகின்றேன்...ஓட நினைக்கும் போது ஓடுகின்றேன்"என்கிறான்.மீண்டும் அமெரிக்க முழுவதும் பிரபலமாகின்றான்.
     இதுதான் பாரஸ்ட் கம்ப் பஸ்ஸ்டாப்பில் காத்திருக்கும் போது சொல்லும் பிளாஷ்-பேக் ...பின் அங்கிருந்து தன்னை லெட்டர் எழுதி ஜென்னி வரச்சொன்ன ஜென்னியை பார்க்க செல்கிறான்.அங்கே ஒரு சிறுவனை பார்த்து அவன் யாரென கேட்கிறான்...அப்போது நடக்கும் உரையாடல்.....

Jenny : His name is Forrest.
Gump : Like me. (என்கிறான் லேசான ஆச்சரியத்துடன்).
Jenny : I named him after his daddy.
Gump: He got a daddy named Forrest, too?
Jenny : You're his daddy, Forrest.

என்று ஜென்னி சொல்லும் போது தப்பு செய்துவிட்டதாக சில நொடிகள் கலங்கி பின் தன் மகனை கண்டு கலங்கி நிற்கிறான்.பின் "இவனும் என்னை போலவா,இல்லை அறிவாளியா?" என்கிறான். (டாம் ஹான்க்ஸ் இந்த இடத்தில மிக அருமையாக நடித்திருப்பார்..ஆஸ்கார் கொடுத்திருக்கிறார்களே சும்மாவா?).
    
தனக்கு பெயர் தெரியாத நோய் இருப்பதாக கூறும் ஜென்னியயும்,சிறுவன் பாரஸ்டயையும் கிரீன் போவிற்கு அழைத்து போகின்றான்.ஜென்னியை திருமணமும் செய்து கொள்கிறான்.திருமணதிற்கு வரும் Lt .டேன் செயற்கை கால் பொருத்திக்கொண்டு தனது வருங்கால மனைவியுடன் வருகிறார்.வாழ்வை வெறுத்து சாக விழைந்த தனக்கு ,தன்னம்பிக்கை தந்த கம்ப்பை நன்றியோடு பார்த்து செல்கிறார்.
    சில நாட்களில் ஜென்னி இறந்துவிடுகிறாள்,பின் ஒரு நாள் அவள் கல்லறையின் முன் நின்று தன் மகனுக்கு எல்லாம் தானே செய்வதாகவும்,அவன் மிக அறிவாளியாக திகழ்வதாகவும் சொல்கிறான்.(தொடரும்)
படத்தின் சிறப்பம்சங்களையும் ,இயக்குனர்,டாம் ஹான்க்ஸ் (Forrest gump) பற்றி அடுத்த பகுதியில் பார்போம்.
பின்குறிப்பு:Forrest Gump (1994) ஆம் ஆண்டு வெளிவந்து 6 ஆஸ்கார்களை வாங்கிய இந்த படத்தை என்ன விமர்சனம் செய்தாலும் சாதாரணமாகவே தோன்றும்.பார்த்து அனுபவிப்பது நல்லது.நான் சொல்ல வந்ததை முழுமையாய் சொல்லிவிட்டேனா என்று தெரியவில்லை.

விரைவில் "The shawshank redention","The god father" போன்ற படங்களுக்கு விமர்சனம் பதிவேற்றம் செய்யப்படும்.

அன்புடன்
Ibrahim A
                                                               ****

Shutter Island (2010) அவனை தேடும் அவன்


          நம் வாழ்கையை நாம் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் போது திடீரென யாரவது வந்து "நீ நினைக்கிற மாதிரி நீயில்லை,நீ வேற ....இதோ இதுதான் நீயென" புதுசா நம்மையே நமக்கு அறிமுகப்படுத்தினா எப்படி இருக்கும் இது தான் shutter Island படத்தின் கதை.இப்படி பட்ட குழப்பமான தீமை அழகாக சொல்லிஇருக்கிறார் இயக்குனர் மார்டின் கோர்செசே.

           1954 இல் போஸ்டன்இல் உள்ள ஷட்டர் தீவிலுள்ள மனநோய் காப்பகத்தில் நடக்கும் கதை இது.உலகின் மிக கொடிய மனநோய் கைதிகளை வைத்திருக்கும் அங்கே இருந்து ஒரு பெண் கைதி தப்பிவிடுகிறாள்.அவளை கண்டுபிடிப்பதற்காக டெடி டேனியல்ஸ்(Leanardo Dicaprio) வும் அவரது ஜூனியர் சக்கும் அரசாங்கத்திலிருந்து வருகிறார்கள், வந்த இடத்தில் வேறு ஏதோ தவறுகள் நடப்பதாக டெடி நம்புகிறான்.தீவின் ரகசியங்களையும்,அவனுக்கு தராமல் மறுக்கப்படும் நோயாளிகளின் கோப்புகளையும் கண்டறிய பெருமுயற்சி எடுக்கிறான்.இதற்கிடையில் தொலைந்து போன கைதி ரேச்சல் திரும்ப கிடைத்துவிட்டதாக டாக்டர்கள் கூறுகின்றனர்.(அவள் தனது மூன்று குழந்தைகளையும் நீரில் முக்கி கொன்றவள்).வந்த வேலை முடிந்துவிட்டதென சக் கருதுகின்றான் ஆனால் டெடி, தன் மனைவியை எரித்து கொன்றவனை சந்திப்பதற்காக அவனாகவே விரும்பிகேட்டு அந்த தீவிற்கு வந்திருப்பதாக கூறுகின்றான்.

    புயல் விளைவித்த சேதங்களை அங்குள்ள காவலாளிகள் சீர்படுத்திகொண்டிருக்கும் போது டெடி யாருக்கும் தெரியாமல் அங்குள்ள கைதிகளின் செல்லிற்கு சென்று அந்த கொலைகாரனை தேடுகின்றான் ,ஆனால் எதிர்பாரா விதமாக அவன் கல்லூரி நண்பன் நாய்ஸ்ஐ சந்திக்கின்றான்...அவனோ தான் இந்த நிலைக்கு வந்ததற்கு டெடியே காரணம் என்கிறான்.

      பின் அங்கே சுற்றி அலையும் போது அங்குள்ள ஒரு குகையில் மறைந்து வாழும் ஒரு பெண் டாக்டர்ஐ காண்கிறான்.அவள் இந்த தீவில் மனிதனின் மூளை சம்பந்தப்பட்ட சட்டவிரோதமான ஆராய்ச்சி நடப்பதாகவும்,அதற்க்கு இந்த தீவில் உள்ள எல்லோர் பங்கும் இருப்பதாகவும் அங்குள்ள லைட் ஹௌசிர்க்கு சென்று பார்க்க சொல்கின்றாள்.
     லைட் ஹௌசில் அவன் சீப் டாக்டர் காவ்லியை சந்திகின்றான்,இங்கே நடப்பது என்னவென்று துப்பாக்கி வைத்துகேட்கிறான்.Dr.காவ்லியோ கொஞ்சமும் பதட்டபடாமல் அவன் துப்பாக்கியை(மரத்துப்பாக்கி) வாங்கி உடைத்துபோட்டு அவனை பற்றிய மாபெரும் உண்மையை சொல்கிறார்....என்ன உண்மை?

   டெடியும் அந்த தீவில் ஒரு கொடிய மனநோயாளி தான்...எப்படி பட்டவன்என்றால் இதுதான் நடக்கணும் என்று தனக்கு சாதகமான,பொய்யான நிலையை அவனே உருவாக்கி அதன் படி நடந்துகொள்கிறான்.அடுத்தவர்களையும் அதுபோலே பார்கிறான்.
எப்படிஎன்றால் 67 கைதிகளில் 66 மட்டுமே இருப்பதாகவும் 1 கைதி(டெடியின் மனைவியை கொன்றவன்) தப்பிவிட்டதாகவும் அங்குள்ள டாக்டர்களிடம் ஒரு காட்சியில் கூறுகின்றான் ஆனால் அந்த தப்பிய கைதியே அவன் தான் ......அவனே அவனை கண்டுபிடிக்க.....வேண்டாம்ங்க சொன்னால் மேல மேல கொழப்பும்.....மொத்தத்தில் மிக அருமையாக பின்னப்பட்ட சைகோலாஜிகல் த்ரில்லர்.
   ஜூனியர் சக் தான் டெடியின் டாக்டர்,அவனை கண்காணிப்பதற்காகவே அவனுடனே சுற்றி திரிகிறார்.மொத்த டாக்டர்கள்,காவலாளிகள் அனைவருமே டெடியை பற்றி தெரிந்தவர்கள் தான்.படம் பார்பவர்களை கடைசி 10நிமிடங்களில் டெடியை போலவே நம்மையும் முட்டாளக்குகிறார்கள்.

ஆனாலும் சில இடங்களில் சின்ன சின்ன க்ளு கிடைகிறது
1 தலைவலி என்று அடிக்கடி டெடி சொல்லவும் அவனுக்கு Dr .காவ்லி மாத்திரை தருவது.
2 சிறையில் சந்திக்கும் தன் நண்பன் உன்னால் தான் நான் இங்கே வந்தேன் என்பது.
3 முதன் முதலில் அங்கே வரும் போது சில நோயாளிகளும்,காவலாளிகளும் அவனை கலக்கத்துடன் பார்ப்பது.
4 மிருகமாக வாழ்வதை விட,மனிதனாக இறப்பதே மேல் என்று டெடி சொல்வது.

நான் ரசித்தது:
மிக அருமையான லொகேஷன்,லைட்டிங்,எல்லசீன்களிலும் ஏதோவொரு சூட்சுமம் வைத்தே எடுக்கப்பட்டது,நடிகர்கள்:லியனார்டோ டிகாப்ரியோ, பென் கிங்ஸ்லே (அட்டன்பரோவின் "தி காந்தி" படத்தில் காந்தியாக வந்தவர்),டெடிஇன் ஜூனியர் சக்.......நிச்சயம் படம் பாருங்க.



டிகாப்ரியோ பத்தி சொல்லியே ஆகணும்

*குழந்தைகளை கொன்ற மனைவியை கட்டிக்கொண்டு வயிற்றில் சுடுவதாகட்டும்.
*தான் யார் என்று Dr.காவ்லி,தனக்கு சொல்லும் போது நம்பியும் நம்பாமலும் தவித்து காட்டும முகபாவனை ஆகட்டும்....
டைடானிக்இல் லவர்-பாயாக இருந்தவரா இவர்...நிச்சயமாக கடந்த நாலைந்து வருடங்களில் வந்த படங்களில் இருந்து இவர் நடிப்பின் அடுத்த தளத்திற்கு சென்று விட்டார் எனக்கூறலாம்.(blood diamond,the departed,body of lies கிடைத்தால் பாருங்கள்).

இப்போ தலைப்பிற்கு போகலாம்....
ராவணன் கதை என ஒரு Fwd. மெயில் வந்தது
கிட்டத்தட்ட இதே பாணியில் தான் ராவணனும் எடுக்கப்பட்டிருக்கும் என நினைகிறேன்.காட்டுக்குள் இருக்கும் போராளியான விக்ரமை பற்றி ப்ரித்திவிராஜ் ஐஸ்வர்யா ராயிடம் சொன்னதும் அவன்பால் ஈர்க்கப்பட்டு
....தானே அவனிடம் போய் சிக்கிகொண்டதாக கற்பனை செய்து கொள்ளும் கதையாக இருக்கலாம்.
 பிறசேர்க்கை: ராவணன் படம் நான் எழுதியது போல இல்லையாம்

1 .அப்படி இருந்திருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்குமோ என்னவோ.
2 அந்தளவெல்லாம் யோசிக்க நம்மிடம் ஆட்களில்லை என்பதை நினைக்கும் போது வருத்தமாக இருக்கிறது.
இன்னும் கூட நிறைய சொல்ல தோன்றுகிறது நம் படங்களை பற்றி.....நமக்காக படம் எடுக்கிறோம் என்று சொல்லு சொல்லியே நம்மை கெடுத்து வைத்திருக்கிறார்கள்.என்னத்த சொல்ல......

பின்குறிப்பு:ஷட்டர் ஐலேன்ட் படத்தில் டிகாப்ரியோவிற்கு இருக்கும் நோயை "schizophrenic" அல்லது "dissociative identity disorder" என்று கூறுகின்றனர்.


அன்புடன்
Ibrahim A

                                                                         *!!!* 

யுத்தமும் முத்தமும்

முக்கியமான முன் குறிப்பு:காலேஜ் முதல் வருடம் படிக்கும் போது எழுதிய கவிதைகள் இது.(தெரியாத்தனமாக!)கண்ணில் பட்டதால் இங்கே பதிவிட்டிருக்கிறேன்.இப்போது இதை படித்தால் எனக்கே சிரிப்பாணி வருகிறது. அமெசூர் தனமாக கவிதை என்ற பெயரில் நான் எழுதியவை இங்கே சில!

யுத்தமும் முத்தமும்

நாடுகளுக்கிடையே நடப்பது மட்டுமல்ல-சில நேரங்களில்
நம் உதடுகளுக்கிடையே நடப்பதும் யுத்தம் தான்.
கொடும் பாலைவனத்தில் அடிப்பது மட்டுமல்ல-இரவில்
நம் போர்வைக்குள் அடிப்பதும் வெயில் தான்.
கம்பிகளுக்கிடையே பாய்வது மட்டுமல்ல-எப்போதும்
உன் கண்களில் இருந்து பாய்வதும் மின்சாரம் தான்.
                   
                                                            *!!!*
 
என் எல்லையற்ற சோகங்களுடன்
உன் மடியில் வந்து விழுகிறேன்-எழும் போது
பிறந்த குழந்தையாய் எழுகிறேன்.
கருவறையை மடியில் கொண்டவள்
நீ மட்டும் தான்.
 
                                                          *!!!*
 
இது "விழா பேருந்து" என்றேன்
என் நண்பனிடம்
"இன்று எந்த விழாவும் இல்லையே".
என்றான் அப்பாவியாய்.
அவன் தலையில் தட்டி
"அதில் தான் என்னவள் போகிறாள்"
என்றேன் நான்.

                                                            *!!!*


என் நண்பன் கேட்டான்.
"உன்னவளை பற்றியே எப்போதும் எழுதுகிறாயே
அலுத்துப்போகவில்லையா உனக்கு" என்று.
நீ சுவாசித்து கொண்டே இருக்கிறாயே
உனக்கு அலுத்துவிட்டதா என்ன ?
என்றேன் நான்.

                                                        *!!!*

கவிதை எழுதுவதாய் சொல்லித்திரிகிறாயே
எங்கே அவை? என்று கேட்டாய் நீ.
அதைதான்
தினமும் உன் உடை களைந்து
உதட்டில் தொடங்கி
இடை வழியாய் இறங்கி வந்து
தொடயருகில் முடிக்கிறேனே.


பின் குறிப்பு:இன்னும் இது போல நிறைய கைவசம் இருக்கு ,இன்னொரு தபா பார்போம்.

                                                                                                 ***!!!***

பெங்களுர் அப்டேட்ஸ் அல்லது சூடு தாங்க முடியல!


கடந்த சில வருடங்களை விட இந்த வருடம் பெங்களூரில் வெயில் அதிகமாயிருக்கிறது.....மிகவும் அதிகமாயிருக்கிறது.(Green house effect?...global warming?அப்போ 2012 உலகம் அழிய போகுதா?ஜாலி தான்...அன்னைக்கு ஆபீஸ் போக தேவையில்லையே!) முன்பெல்லாம் சம்மர்ல பகல் முழுதும் வெயிலடித்தாலும் மாலையிலும்,இரவிலும் சில்லென்று ஆகிவிடும்.ஆனால் இந்த வருடம் அப்படி இல்லை சட்டை நனைந்து மண்டை காயுமளவிற்கு வெயில் துரத்துகிறது.பெங்களூரில் வெயில் காரணமாய் சாலைகளில் மக்கள் நடமாட்டம் குறைந்திருப்பதை இப்போதுதான் பார்கிறேன்.
                                                                     ** _______**     
பெங்களூருக்கு யார் வந்தாலும்,வந்து போனாலும் இந்த போக்குவரத்து நெரிசலையும்,தொல்லையையும் பற்றி நிச்சயம் பேசுவார்கள் (எப்படி நம் சென்னைக்கு வந்து போனவர்கள் அங்குள்ள ஆட்டோகாரர்களை பற்றி பெருமை(!) பேசுவார்களோ அப்படி) அதற்க்கு என்ன காரணம்னா இது ரொம்பவும் லேட் ஆகவும்,பாஸ்ட் ஆகவும் வளர்ந்த சிட்டி அதனால அரசாங்கதால இந்த ஜன பெருக்கத்தையும் அதனால் ஏற்பட்ட வாகன நெரிசலையும் ஈடு கொடுக்க முடியாமல் நிறைய இடங்களில் போக்குவரத்தில் குளறுபடி பண்ணி வைத்திருப்பார்கள்.

       திடீர் திடீரென்று ஒன் வே-டூ வே மாற்றம் நடக்கும்...அது தெரியாமல் நேற்று போன டூ-வே ல போனா ஒன்-வே னு டிராபிக் போலீஸ் சட்டைய புடிக்கும்...ரோடு பிளாக்,take diversion,எல்லாம் அடிக்கடி நடக்கும் ...அதுவும் இப்போ "மெட்ரோ ரயில்" வேலை நடை பெற்றுக்கொண்டிருப்பதால் MG .ரோடு,மல்லேஷ்வரம்,இந்திரா நகர்,ஓல்ட் மெட்ராஸ் ரோடு ஆகியவைகளில் நிறைய மாற்று வழி ஏற்படுத்தி வைத்து நம்மை சுத்த விடுவார்கள்.

இப்படி குறைகள் இருந்தாலும்,பல நிறைகளும் உள்ளது....

எந்த ரோடு போடும் வேலையும் ரொம்பவும் இழுத்தடிக்காமல் முடித்து விடுவார்கள்.
மக்கள் அடிக்கடி உபயோகிக்கும் மோசமான ரோடுகளை தார் போட்டு உடனே நல்ல ரோடாக மாற்றி விடுவார்கள்...அது போல செய்வதை திருந்தவும் செய்து வைத்திருப்பார்கள்.(இதை நான் பட இடங்களில் கண்டுள்ளேன்).
       நிறைய இடங்களில் ரோடுகளை அகல படுத்தி வைத்திருப்பார்கள்....அதுவும் அந்த ஏர்போர்ட் ரோடு...சிட்டிகுள் கிட்டதட்ட 20கிமீ மேல்  ....புறநகர் வரை ஒரு சிக்னல் கூட ஏற்படுத்தாமல் அண்டர் பாஸ்,U-turn அது இதுன்னு வச்சு கலகியிருப்பங்க.....அதன் பராமரிப்பும் நன்றாக இருக்கும்.




        அது போல 10கிமீ நீளும் பொம்மனஹள்ளி-எலக்ட்ரானிக் சிட்டி fly-over,முன்பெல்லாம் சில்க் போர்டு ஜங்சன்ல இருந்து EC இக்கு பல சிக்னல்களில் விழுந்து எழுந்து போக 45-50 நிமிஷங்கள் ஆகும்...அனால் இப்போது இந்த fly-overஇல்   8-10 நிமிஷங்களில் சென்று விடலாம்.....fly-overக்கு கீழேயும் சாலை பெரிது படுத்தப்பட்டதால் போக்குவரத்து நெரிசல் இல்லை..ஆனால் நிறைய சிக்னல் உள்ளது...நம்ப ஊர் கத்திபாரா பலி-over போலில்லாமல் இதன் கட்டுமான பணியும் வேகமாகவே முடிந்துவிட்டது.

பின்குறிப்பு 1(எப்பவும் எழுதி பழக்கமாயிடுச்சு):
பெங்களூர் இன்டர்நேஷனல் ஏர்போர்ட் கட்டிகொண்டிருக்கும் பொது அதற்க்கு தலைவராக எந்த அரசியல் சாயமும் இல்லாத இன்போசிஸ் நாராயணமூர்த்தி இருந்திருக்கிறார்(2005வரை).நம்ப ஊரில் இதெல்லாம் நடக்குமா?குடியரசு தலைவராயிருந்த Dr.அப்துல் கலாமுக்கு நாம் கொடுக்க முடிந்தது அண்ணா பல்கலைகழகத்தின் வாத்தியார்! பதவி.

பின்குறிப்பு 2 :சூடு தாங்க முடியல னு தலைப்பு போட்டு இந்த பதிவை நேற்று எழுதி வைத்து விட்டு ஆபீசில் இருந்து கிளம்பினால் செம மழை(additional ஆக இடி மின்னல் வேறு),பைக் வேறு எடுத்து வந்துவிட்டேன்...என்ன செய்ய.....சொட்ட சொட்ட நனைந்து கொண்டே,கரைந்து கொண்டே வீடு சென்றேன்.வீட்டிற்கு போனபோது நான் நனைந்து வருவேனோ,கரைந்து வருவேனோ என்று கால் கடுக்க உப்பரிகையில்!(பால்கனி) காத்துக்கொண்டிருந்தாள் கவலை தங்கிய முகத்தோடு.அந்த அன்பிற்காகவே இன்னும் எதனை முறை வேண்டுமானாலும் நனைந்து வரலாம் போலயே!!!

நாளொரு கிரௌண்டும் பொழுதொரு பிட்ச்சும்-----2

நாளொரு கிரௌண்டும் பொழுதொரு பிட்ச்சும்------1 படிக்க இங்கே க்ளிக்கவும்

........வீட்டிலும் அவ்வப்போது கிரிக்கெட் பார்க்க ஆரம்பித்தேன்.அஷோக் என் கிரிக்கெட் குரு ஆனான்(வேற வழி) பால் வாங்க காசு போட்டு,அவனுடைய சொறி பேட்டுக்கு பெவிகால் தடவி twine நூல் சுத்தி,அவன் கிரௌன்ட்ல எட்டு மூலைக்கும் அடிக்கிற பந்தை சளைக்காமல் எடுத்துட்டு வந்து பௌலிங் போட்டு (சிரிக்ககூடாது,இது பிராக்டீஸ்....அதாவது அவன் எப்பவும் பேட்டிங் பிராக்டீஸ் மட்டுமே பண்ணுவான்,நான் எப்பவும் பௌலிங் & பீல்டிங் பிராக்டீஸ் பண்ணுவேன்)

         இதனால் என்னை அவனுக்கு பிடித்துபோய் எங்க ஏரியா மேட்ச் எங்கு நடந்தாலும் என்னை அழைத்துபோவான்(வேடிக்கை பார்க்கத்தான்!).ஆனா அங்க போனதும் தான் தெரிஞ்சது அவனையே நிறைய மேட்சில் வெளியில உக்கார வச்சிடுவாங்கன்னு....அப்படியே சேர்த்துகொண்டாலும் அவன் 10th டௌன் ஆகதான் இறங்குவான் என்று...அப்படியே இறங்கினாலும் அவன் 5 ரனுக்கு மேல் அடித்ததில்லை என்று.இன்னும் சில நாட்களில் என்னுடைய கிரிக்கெட் குரு ஓவர்களுக்கிடையில் தண்ணி எடுத்துக்கொண்டு பேட்ஸ் மேன் கிட்ட ஓடுவார்,பேட்ஸ் மேன் பேட் மாத்தனும்னா (தக்கையான பேட் எடுத்துட்டு வாடா,அதுலதான் ஸ்பின் ஆட முடியும்)  ரெண்டு,மூணு பேட் தூக்கிட்டு ஓடுவார்,பந்து தொலைஞ்சோ,கிழிஞ்சோ போச்சுன்னா காச வாங்கிட்டு போய் பந்த வாங்கிட்டு வருவார்,மேட்ச் முடிஞ்சப்புறம் ஸ்டம்ப்,பேட்,பால் எல்லாத்தையும் தூக்கிட்டு போவார். இன்னிங்க்ஸ் இடைவெளியில சின்ன பசங்கள பௌலிங் போட சொல்லி "square cut,leg glance" (சத்தமாக அட்வைஸ் பண்ணிக்கொண்டே) ஆடி அடுத்த மேட்ச்ல் இடம் புடிக்க முயற்சி பண்ணுவார்.
  சில நாட்கள்ல கிரிக்கெட் பார்க்கவும்,விளையாடவும் ரொம்ப தீவிரமா ஆனேன்...எங்க ஏரியா டீமுக்குள்ள விளையாடும் போது நானும் சேர்ந்து விளையாட தொடங்கினேன்....பாட்டிங்,பௌலிங் கிடைக்கவில்லை என்றாலும் பீல்டிங் செய்வேன்.(பின்ன 12th மேனுக்கு எப்படி பாட்டிங்,பௌலிங் கிடைக்கும்).

 என் மாமா பசங்க(தப்பா புரிஞ்சிக்க கூடாது...என் மாமாவின் பிள்ளைகள் னு அர்த்தம்),என் தங்கச்சி!(இன்னைக்கும் அவ தீவிரமான கிரிக்கெட் Fan,இன்ஜினியரிங் collage ல படிக்கும் போது வுமன்ஸ் கிரிக்கெட்ல கோல்ட் மெடலிஸ்ட் ) இவங்களோட விளையாடி பெரிய பிளேயர்அ (எங்க வீட்ல மட்டும்) உருவானேன்.

 இப்படி நல்ல போயிட்டிருக்கும் போது ஒரு வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த சம்பவம் நிகழ்ந்தது.....
எங்க ஏரியாவுக்கும் பக்கத்து ஏரியாவுக்கும் நடந்த ஒரு மாட்சில் எப்படியோ என்னை சேர்த்துகிட்டாங்க...கன்னா பின்னானு சுத்தினதில என் பாட்ல அதுவா பட்டு(சத்தியமா நான் இல்லீங்) பௌலர் தலைக்கு மேல 4 போச்சு(என் கிரிக்கெட் வாழ்க்கையோட முதல் 4 அது)...சொன்னா நம்ப முடியாது,அந்த மாட்சில டீம் முழுக்க அவுட் ஆகியும் நான் மட்டும் அவுட் ஆகல(ஏன்ன எறங்கினதே கடைசியிலதானே..ஹி..ஹி..ஹி)

இது மாதிரி(ரொம்ப கேவலமா) நிறைய மட்சுல விளையாடி எங்க ஏரியா சின்ன டீம்ல(15 வயசுக்கு உட்பட்டவர்கள் மட்டும்) 12th மேன்,13th மேன் ஆக இடம் பெற்றேன்.

இப்படி நாளொரு கிரௌண்டும்,பொழுதொரு பிட்சுமாக என் கிரிக்கெட் பயணம் தொடர்ந்தது........(இன்னும் வரும்......லேசுல வுடமாட்டேன்)

நாளொரு கிரௌண்டும் பொழுதொரு பிட்ச்சும்------1

முன்குறிப்பு:தூங்கறது,சாப்பிடறது கூட ஒரு daily process ஆகி போன இப்ப கூட எப்போதாவது ஆபீஸ் காரிடரில் நடக்கும் போது என்னையுமறியாமல் front-foot போட்டு காற்றில் கையால் ஒரு கவர்-டிரைவ் ஆடிவிட்டு ,அப்படியே "டொக்"குன்னு வாயால் ஒரு சவுண்ட் விட்டு அந்த virtual பால பௌன்றிக்கு அனுப்பி ஒரு புன்முறுவலோட நடப்பேன் ஏதோ ஒரு பழைய ஞாபகத்தால......

            முதன் முதலா 3rd/4th ஸ்டாண்டர்ட் படிக்கும் போது தான் கிரிக்கெட் ஆடினேன் (ஆரம்பிச்சுட்டான்யா)......கணேஷ் என் கூட ஸ்கூல் படிச்சவனும் அவன் அண்ணன் அஷோக்கும் தினமும் எங்க வீடு எதிர்ல இருக்கற கிரௌண்டுக்கு விளையாட வருவார்கள்.என்னடா பண்றாங்கன்னு ஒரு நாள் நானும் போய் நின்னேன்...பார்த்தா அவ்ளோ பெரிய கிரௌன்ட்ல இவனுங்க ரெண்டு பேர் மட்டும் தனியா(ரெண்டு பேர்னா அதெப்படி தனியாகும்) விளையாடிகிட்டு இருக்க நான் வரேன்னு போய் நின்னேன்..... ...அசோக் என்ன மேல,கீழ பார்த்தான் என்ன நினைச்சானோ தெரியல என்னையும் சேர்த்துக்கொண்டான்(சிக்கிடாண்டா நமக்கு ஒரு அடிமை)போய் லாங்-ஆன்ல நில்லுன்னான் ,எனக்கு புரியாமல் அம்பயர் நிக்கற இடத்தில் போய் நிற்க..என்னை கேவலமாய் ஒரு பார்வை பார்த்து விட்டு அவனே கொண்டு போய் நிற்க வைத்தான்.

       அவன் பேட்டிங் பண்ணும் போது என்ன டீப்ல நிக்க சொல்லுவான்,அவன் தம்பி பண்ணும் போது நான் கீப்பர் நிக்கணும் (ஏன்னா அண்ணன் போன்ற பௌலிங் ஆட முடியாம தம்பி நிறைய கப்பயில விட்டுடுவாராம்).

அசோக் பேட்டிங் பண்ணும் போது அவன் தம்பி போன்ற ஷார்ட்-பால்,புல் டாஸ் பாலெல்லாம் கன்னா பின்னானு ,என்னமோ 2 ஸ்லிப்,மிட்-ஆன்,மிட்-ஆப்,லாங்-ஆன்,கல்லி,சில்லி ல ஆள் இருக்கற மாதிரி அடிப்பான்......நானே எல்லா இடத்துக்கும் ஓடி விழுந்து,புரண்டு தவ்வற தவளைய புடிக்கற மாதிரி பந்தை புடிச்சு எறிவேன்.(ஆர்வக்கோளாறு).அவனுக்கு எப்ப போர் அடிக்குதோ அல்லது கை வலிக்குதோ அப்போ அவன் தம்பிகிட்டயோ என்கிட்டையோ அவன் பேட் குடுப்பான்...

ஒரு நாள் அப்படி தான் என் கிட்ட பேட் கிடைச்சது அதை கிட்டிபுல் புடிக்கிற மாதிரி,ஒரு மாதிரி புடிச்சேன் (இப்ப டோனி அப்படி தானே புடிக்கிறார்) அன்னைக்கு கணேஷ் போட்ட பந்து ஒன்னு கூட பேட்ல படல(அவன் பந்து போட்டா அது தம்பரதில இருந்து ஆவடிக்கு போகும்...நாம பஸ் ஏறி போய் தான் அடிக்கணும்) நானும் முக்கி முக்கி பார்த்தேன் ம்ஹும்.......பின் நான் பேட்டில் பந்து படாமலேயே ஓட ஆரம்பித்தேன்(ஆதாவது கை,காலால் எத்திவிட்டு ஓட தொடங்கினேன்) அதை பார்த்தா அஷோக் என்னிடம் வந்து அதை குடுத்துட்டு ஓரமாய் போய் நில்லுன்னு பேட்டை புடுங்கி அவன் தம்பி கிட்ட குடுத்துட்டான்(பொறாமை?!)நமக்கு வீரதீரமான பீல்டிங் தான் சரின்னு போய் நின்னு விழுந்து விழுப்புண்களை பெற தொடங்கினேன்.இப்படி ரொம்ப நேரம் விளையாடி ஒரு கட்டத்தில் இருட்டி போன பின் பௌலிங் ஆக்க்ஷன் பண்றதுக்கு முன்னாடியே பேட்டிங் பண்றவன் ஒரு சுத்து சுத்தி அதன் பின் பந்து செவுளில் விழுந்ததும் விளையாட்டை நிறுத்தினோம்.

இருட்டுல கொஞ்ச நேரம் அங்கேயே உக்கார்ந்து (post match discussion!) இன்டர்நேஷனல் கிரிக்கெட் பற்றியும்,பிளேயர்கள் பற்றியும் அஷோக் நிறைய சொல்லுவான்.
அவை சில:
1.சிக்ஸர் போன பந்தை பௌன்றி லைன் பீல்டர் ஓடி போய் பிடித்து பேலன்ஸ் இல்லாமல் கூட்டத்தில் போய் விழுந்ததாகவும் அதற்க்கு அம்பயர் அவுட் கொடுத்ததாகவும் சொல்லுவான்(அது தான் ரூல்ஸாம்!)

2.கவாஸ்கர் ஸ்லோவாக விளையாடி கொண்டிருக்கும் போது ட்ரிங்க்ஸ்-ப்ரேக்கில் கபில் தேவிடமிருந்து "சீக்கிரம் அவுட் ஆகிவிட்டு வா,நான் வந்து அடித்து ஆடுகிறேன்"னு சீட்டெழுதி வந்தது என்பான்.

3.தப்பாக அவுட் கொடுத்த அம்பயரை சித்து ஸ்டம்ப்ஐ புடுங்கி நடு கிரௌண்டிலயே சொருவிப்போட்டு ஜெயிலுக்கு போனான் என்பான் (அண்ட புளுகுடா சாமீ!! !)   

இதுபோன்ற செய்திகளை கேட்டு என் கிரிக்கெட் அறிவை வளர்க்க ஆரம்பித்தேன்

(இன்னும் வரும்......லேசுல வுடமாட்டேன்)
                                                                           *!!!*

முதற்காதலி

முதற்காதலி

"ஹாய் பொண்டாட்டி"என்று வாசலில் நுழையும் போது
"என்னடா புருஷா"என்பாய் சிணுங்கலுடன்-பின் முந்தனையால்
வேர்வையோடு சேர்த்து என் களைப்பையும் துடைத்தெடுப்பாய்.

"சரியாவே சாப்பிட மாட்டேன்கறீங்க" என்று லேசாய் கடிந்து கொள்வாய்.
"இதை பார்த்துமா சொல்ற?" என்று என் வழிந்தோடும் தொப்பையை காட்டிச்சிரிப்பேன்.
கூட்டு,பொறியல் இவைகளோடு நிறைய காதலும் சேர்த்து பரிமாறுவாய்.

"போதும் விடு"என்றபடி விலகிச்சாய்வேன் நான்.
நீயோ,நானோ;முத்தமிட யார் முதலில் தொடங்கினாலும்
இதுவரை முதலில் விலகியதில்லை நீ.

"பரவால்லைங்க,புது புடவை இல்லைனா என்ன"என்பாய் சிரித்தபடி.
திருமணநாளிற்கோ,உன் பிறந்தநாளிற்கோ-பரிசாக,
வெறும் இலவச முத்தங்கள் மட்டுமே கொடுக்க முடிந்தது என்னால்.

"நான் எப்படி இருக்கேங்க?"என்று என்முன்னே வந்து நிற்பாய்.
நூல் புடவையிலும்,ஒற்றை செயினிலும்,துண்டு மல்லிகை பூ முழத்திலுமே
உன்னை அழகாய் அலங்கரிக்க கற்றுகொண்டாய் நீ.

இன்னும் பல நேரங்களில்..
தாயாய்,தோழியாய்.......தேவதையாய் நீ.

ஆனால்
எப்போதாவது காற்றில் அத்துமீறி பறந்து
என் முழங்கை மீது லேசாய் உரசும்
அவள் புடவை தீண்டலின் சந்தோஷத்தை-ஒருபோதும்
தர முடிந்ததில்லை உன்னால்.

 
அன்புடன் 
நான்                                                                    

ஜீரோ வாட்ட் பல்புக்கு எத்தனை வாட்ட்?

ஜீரோ வாட்ட் பல்புக்கு எத்தனை வாட்ட்?

கரண்ட் மிச்சம் பண்ண வீட்ல நாம பயன்படுத்தும் ஜீரோ வாட்ட் பல்பு கிட்டதட்ட 15 வாட்ட்.(கம்பெனிய பொருத்து 12 அல்லது 15 வாட்ட் னு மாறும்.).
பைக்,கார்க்கு எல்லாம் "zero maintenence" னு Adல சொல்லுவாங்க அதற்க்கு maintenence தேவையில்லைன்னு அர்த்தம் இல்ல,ரொம்ப குறைவான maintenence கொடுத்தா போதும்னு தானே அர்த்தம்.அப்படி தான் இதுவும் மிகக்குறைவான power(ஆற்றல்) ஐ எடுத்துக்கொள்வதால் அதன் 12/15 வாட்ட் ஒரு பொருட்டில்லை(negligible) எனவே தான் அதை "ஜீரோ வாட்ட்" பல்புனு சொல்றோம்.

விமானத்தின் "blackbox" என்ன கலர்?

விமானத்தின் "blackbox" அல்லது "Flight data recorder/Cockpit voice recorder" ஆரஞ்சு கலரில் இருக்கும்.பொதுவாக எல்லா விமானத்திலும் இரண்டு ப்ளாக்பாக்ஸ் இருக்கும். ஒன்று(Cockpit voice recorder) காக்பிட் அறையில் நடக்கும் உரையாடல்களை,கண்ட்ரோல் ரூமுடன் பேசுவதை எல்லாம் ரெகார்ட் செய்யும்.
மற்றொன்று(Flight data recorder) விமானத்தின் செயல்பாடுகள் சார்ந்த தகவல்களை(என்ஜின் ஸ்பீட்,temprature ) போன்றவற்றை ரெகார்ட் பண்ணும்.மேலும் விமானத்தின் வேகம்,உயரம் போன்ற தகவல்களையும் சேகரிக்கும்.

- Copyright © துளி கடல் -