Archive for 2012

ஏ.ஆர் ரஹ்மானின் "கடல்" - ஒரு பார்வை

ஏ.ஆர் ரஹ்மானின் "கடல்" - ஒரு பார்வை
சமீபத்தில் ரிலீசாகி சீடி விற்பனையிலும்,iTune ஸ்டோரிலும் சக்கை போடு போட்டுக்கொண்டிருக்கும் ஏ.ஆர் ரஹ்மானின் கடல் படப்பாடல்களை எனது ரசனைகேற்ப்ப ஏற்ப வரிசைப்படுத்தி இருக்கிறேன்.

1.பாடல்:"அடியே",பாடலாசிரியர்:கார்க்கி,பாடியவர்:சித் ஸ்ரீராம்
சந்தேகமே இல்லாமல் ஆல்பத்தின் டாப் இதுதான். "அடியே...அடியே" வில் தெரியும் கொஞ்சலும்,லேசான திமிரும்....மெஸ்மரைஸ் செய்யக் கூடிய பாடல் இது தான்.இந்தப்பாடலை தாண்டி என்னால் போகவே முடியவில்லை. ரஹ்மானின் ஜீனியஸ்தனத்தை சொல்லும் பாடல்.
மேடையில் பாடி வெறியேற்றக்கூடிய "பெப்" மியூசிக் வகையை சார்ந்தது இது."திருடா,திருடா" வில் வரும் "ராசாத்தி" சாயலில் இருக்கிறது.
"நெஞ்சுக்குள்ள" பாடல் மட்டும் வெளிவந்தபோது,இதை விட சிறந்த பாடல் ஒன்று இருப்பதாக ஜெயமோகன் கூறினார்,அது இதுவாகத்தான் இருக்க வேண்டும்.

2.பாடல்:"நெஞ்சுக்குள்ள",பாடலாசிரியர்:வைரமுத்து,பாடியவர்:சக்திஸ்ரீ கோபாலன்,ஏ.ஆர் ரஹ்மான்.
"காசநோய்க்காரிகளும் கண்ணுறங்கும் வேலையில...ஆச நோய் வந்த மக அரநிமிசம் தூங்கலையே"என்ற வைரமுத்துவின் ஒரே ஒரு வரிக்காகவே மீண்டும் மீண்டும் கேட்கத்தூண்டிய பாடல்.என்னமாய் எழுதுகிறார் மனுஷன்! பாடலை பற்றி சொல்ல வேண்டுமென்றால் கேட்கும் போது கொஞ்சம் நேட்டிவிட்டி குறைகிறது போல தோன்றுகிறது...அதாவது பழைய சோறு,பச்சை மிளகாயை பிட்சா கடையில் அமர்ந்து  சாப்பிடுவது  போல இருக்கிறது.மற்றபடி பாடலை பாடிய சக்திஸ்ரீ கோபாலனுக்கு அருமையான குரல் தான்,இவர் பாடிய முந்தைய பாடல்களை தேடினால் "என் உச்சி மண்டைல" என்ற வரலாற்று சிறப்பு மிக்க! பாடல் கிடைக்கிறது.

3.பாடல்:"அன்பின் வாசலே",பாடலாசிரியர்:கார்க்கி,பாடியவர்:ஹரிசரண்.
கிறிஸ்ட்டியன்கள் கோரசாக இயேசுவை போற்றிப்பாடும் "ஹம்" வகையை சார்ந்த பாடல் இது.சரியான கம்போசிஷன்,கேட்கும் போதே ஒரு உணர்வை  தருகின்றது,கேட்க கேட்க ரொம்ப பிடித்துவிடுகிறது.கடல் வாழ் மனிதர்கள் சம்பந்தமான படம் என்பதால் இந்த பாடல் ஏன் என்பதை புரிந்து கொள்ள முடிகின்றது.

4.பாடல்:"ஏலே கீச்சான்",பாடலாசிரியர்:கார்க்கி,பாடியவர்:ஏ.ஆர் ரஹ்மான்.
ரஹ்மானே பாடிய பாடல்.itunes india  டாப் ரேடிங்ல்  இருக்கும் பாடல்.

5.பாடல்:"மூங்கில் தோட்டம்",பாடலாசிரியர்:வைரமுத்து, பாடியவர்:அபே,ஹரிணி.
அழகான மெலடி,பாடலின் ஒவ்வொரு வரிகளிலும் வைரமுத்து தெரிகிறார்.
விஜய் யேசுதாஸ் பாடிய "சித்திரை நெலா",இலங்கை பாடகர் ஆர்யன் தினேஷ் பாடிய "மகுடி,மகுடி" யை இனிமேல் தான் கேட்டு பழக வேண்டும்.

ஒவ்வொரு பாடலும் ஒவ்வொரு விதமாக இருக்கிறது,எல்லா  பாடல்களிலும் ரஹ்மானின் கடுமையான உழைப்பு தெரிகிறது. ரோஜாவிலிருந்து வெற்றி பெற்ற கூட்டணி ஏமாற்றாமல் "கடல்" படத்திலும் தொடர்கிறது என்று பரவலாக பேசப்படுவது உண்மையானதே!

யூ ட்யுபின் இந்த லிங்கில் எல்லா பாடல்களும் இருகின்றது,


அன்புடன்
நான்.

ஓர் இரவு-மூன்று பாடல்கள்-நிறைய தனிமை




இன்சோம்னியாவிற்கு(தூக்கமின்மை) இணையான ஒரு வியாதியால் தற்போது பாதிக்கப் பட்டிருப்பதால்...படம் பார்த்தோ,பாடல் கேட்டோ அல்லது இதை போல எதையாவது எழுதிக்கொண்டோ இரவுகளை கடத்துவது வழக்கம்..அதிகாலை மூன்று மணிக்கு அலுவலகத்திலிருந்து வேலை நிமித்தமாக போன் வந்தால் ஒரே ரிங்கில் எடுத்து,கோபப்படாமல் ஹலோ சொல்லி எதிர் முனையை அதிர வைப்பேன்.

அப்படி ஒரு இரவில் மடிக்கணினியை நொண்டிக்கொண்டிருக்கும் போது பாடல் எதையாவது கேட்போம்/பார்போம் என்று முடிவு செய்து யூ டுயூபில்  சில "ப்ளே லிஸ்ட்"களை ஓட விட்டு வேறு வேலையை பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன் எல்லாமே கேட்ட பாடல்கள் தான் என்றாலும் சில பாடல்கள் ரொம்பவும் தனித்தன்மையுடன் ,இத்தனை நாள் இதை அனுபவிக்காமல் விட்டுவிட்டோமே என்ற என்ற எண்ணத்தை ஏற்படுத்தியது குறிப்பாக என்னளவில் ஒரு மூன்று நான்கு பாடல்கள் மனதிற்கு நெருக்கமாக இருப்பதாக பட்டது.

எதனால் அது?பாடல்கள் உண்மையாகவே நன்றாக இருந்தது போக, ஆச்சர்யமாக மிக ஆச்சர்யமாக இந்தப்பாடல்களில் ஒரே ஒரு காட்சியாவது ஊட்டியில் பிரபலமான ஷூட்டிங் ஸ்பாட்டில் எடுக்கப்பட்டது.



1.சுவர்ணலதாவின் மெஸ்மரைசிங்க் குரலில் "என்னை தொட்டு அள்ளிக்கொண்ட..."பாடல்.குறிப்பாக "பெண்மனசு காணாத இந்திரஜாலத்தை அள்ளித்தர தானாக வந்துவிடு...." என்ற வரி பாடப்பட்டிருப்பதை கவனியுங்கள்,அழகு! பாடலில் வரும் ஹீரோயின் மோனிஷா படத்தில் இறந்து விடுவதாக காட்சிவரும் ,நிஜத்திலும் அவர் தமிழில் இந்த ஒரே படத்தோடு இறந்து விட்டார் என்பது செய்தி.



2.மலேசியா வாசுதேவனின் "one of the best" என்று சொல்லப்படும்,சுவரில்லாத சித்திரங்கள்" படத்தில் வரும் "காதல் வைபோகமே...."பாடல்.இது இளையராஜாவின் இசையென்று நினைக்கத்தோன்றும் (எழுபது,எண்பதுகளில் அணைத்து சிறந்த பாடல்களும் அவருடையது என்று தானே நினைப்போம்) ஆனால் இசையமைத்தது அவரது தம்பி கங்கை அமரன்.சுமதியை ஒரு தலையாக காதலிக்கும் பாக்யராஜ் ,பஸ்ஸில் வருகையில் கற்பனையாக அவரோடு பாடி ஆடிக்கொண்டு பக்கத்தில் இருப்பவரிடம் திட்டு வாங்கிக்கொண்டே வருவார்.அதே நேரத்தில் கிட்டத்தட்ட அதே காஸ்டுயூமில் சுதாகர் சுமதியோடு உண்மையாக டூயட் பாடிக்கொண்டிருப்பார். காதலை சொல்லும் அழகான பாடல்,கேட்கும் போதே நமக்குள் ஒரு துள்ளல் சேர்ந்து கொள்ளும்.



3.மலேசியா வாசுதேவனின் குரலில் "பொத்தி வச்சிக்கோ இந்த அன்பு மனச...."பாடல்.மற்றவைகளை இணைத்து பார்க்கும் போது இது கொஞ்சம் சுமாரான பாடல் தான் ஆனால் இனிமையானது.நன்றாக இருக்கிறதே என்று ஆச்சர்யப்பட்டுக்கொண்டே வீடியோவை பார்த்தால்...அதே மலைச்சரிவு,நீர் தேக்கம்,மஞ்சள் பூக்கள் நிரம்பிய செடிகள்.....ஊட்டி!



தேவையற்ற பின் குறிப்பு:அப்புறமென்ன ..சல்லடை போட்டு அந்த பாடல்களின் mp3ஐ தேடி டௌன்லோட் செய்து மொபைலில் ஏற்றி வைத்துக்கொண்டேன்......சை....சிலருக்கு செத்து சுடுகாட்டு பேயானாலும் சில விஷயங்களை விட்டு வெளியவே வரமுடிவதில்லை,அப்படி எதிலாவது ஒன்றில் மனம் சுற்றிக்கொண்டிருப்பதால் இன்னும் உயிர்ப்போடு இருக்கிறதோ என்னவோ.

அன்புடன் 
நான்.

பீட்சா(2012)- பேய் இருக்கா?இல்லையா?

பீட்சா(2012)- பேய் இருக்கா?இல்லையா?

 
    பேய் இருக்கா?இல்லையா?என்று தொன்று தொட்டு கேட்டு வரும் கேள்வி  எல்லோற்குள்ளும்  பேயை  போலவே அலைந்து  கொண்டிருக்கிறது (ஆனால் திருமணமானவர்களுக்கு இந்த    சந்தேகம் இருக்க வாய்ப்பில்லை).எந்த ஒரு திரைப்படத்திலும் சரி பேயின் இருதலியலை பற்றி தெளிவான ஒரு முடிவை சொல்லவே மாட்டார்கள். நிஜத்திலும் அது போலதான் நம்முடைய பாட்டி,தாத்தா காலத்திலிருந்து இருந்து  வாழ்ந்து  வரும்  கொல்லிவாய்ப்பிசாசு (மீதேன் வாயு), மரத்தடியில்  தூங்கினால்  ஆளை  அமுக்கும்  (கார்பன் டை ஆக்சைடு!) பேய், நடு இரவில் ஒத்தயடிப்பாதையில் போவோர் வருவோரை அரையும் முனி வகை,செத்தவர்களை காண்பது,அவர்களோடு பேசுவது,பேய் பிடிப்பது, பேயோட்டுவது இன்னும் எத்தனையோ விதமான பேய்கதைகளை,கேட்டு வந்திருக்கிறோம்.கல்லூரி விடுதியில் தூங்காத இரவுகளில் நண்பர்கள் அனைவரும் ஒரே கட்டிலில் சுற்றி அமர்ந்து கொண்டு தங்கள் பார்த்த பேய்கள்,தங்கள் ஊரில் பிரபலமான பேய்க்கதைகளை பரிமாறிக்கொள்ளாதவர்கள் யாரேனும் இருக்க முடியுமா?அந்த கதைகளை கேட்ட பின் அன்றிரவு பாத்ரூமிற்கு கூட தனியாக போக முடியாது,இல்லையா?ஆனால் எவ்வளவு  தான் பேய்கதைகளை  கேட்டாலும்   பேயின் எக்சிஸ்டன்ஸ் பற்றிய   கேள்விக்கு விடை இது வரை கிடைக்கவில்லை,இனியும் கிடைக்காமலே தான் இருக்கும். எவ்வளவோ பெரிய தைரியசாலியாக இருந்தாலும்,அவன் வாழ்வில் ஒருமுறையேனும் "இருக்குமோ?" என்ற சந்தேகம் வராமல் இருந்திருக்காது.

    சமீபத்தில் பார்த்த பீட்சா படத்திலும் இதே கருவை எடுத்துக்கொண்டு நம்மை ஏகத்துக்கும் பயமுறுத்துகிறார்கள். லிவிங் டூ  கெதராக  வாழும் மைக்கேல்(விஜய் சேதுபதி)- அனு(ரம்யா நம்பீசன்) ஜோடியில்,ரம்யா பேய் இருக்கிறதென நம்புபவர்,விஜயையும் அதே போல கதைகள் சொல்லி பயமுறுத்துகிறார்,சாதாரண காதல் காட்சிகள் போல வந்தாலும் படத்தின் ரொம்பவும் முக்கியமான காட்சிகள் இவை.ஏனென்றால் இவை ஒரு பேய் படம் பார்பதற்காக நம்மை தயார்படுத்தும்.அதற்க்கு பிறகு வரும் மைக்கேலின் முதலாளியின்  பெண்ணுக்கு பேய் பிடித்திருப்பது போன்ற காட்சிகள் மேலும் நம்மை உணரவைப்பதர்க்கே!

   மைக்கேல் பிட்சா டெலிவரி செய்ய ஒரு பங்களாவிற்கு செல்கிறார், அங்கிருந்து தீப்பற்றி கொள்கிறது படம்.நிறைய ஆங்கில ஹாரர்,பேய் வகையற படங்கள் பார்த்து புளித்துப்போனவர்களை என்ன செய்தாலும் பயமுறுத்த முடியாது,அவர்கள் இது போன்ற காட்சிகளை "சுமார்"ரகம் என்பார்கள்.ஆனால் தமிழ் திரைபடங்கள் மட்டுமே பார்க்கும் சாதாரண தமிழ் சினிமா ரசிகனை நிச்சயம்  இந்த காட்சிகளின் வீரியம்,திடீர் திடீர் திருப்பங்கள் அநியாத்திற்கு திகிலடைய வைக்கும்.விஜய் சேதுபதி படம்  முழுக்க  ரொம்பவும்  இயல்பான  நடிப்பை  வெளிப்படுத்தி இருக்கிறார்,அதிலும் பங்களாவிற்குள் மாட்டிக்கொள்ளும் காட்சிகளில்  கனைக்ஷன்  இல்லாத போனில்  பயந்து  கொண்டே  பேசுவதாகட்டும்,கதவுக்கு வெளியே இருப்பவனிடம் "கத தொறங்க சார்..ப்ளீஸ் சார்" என  உயிருக்கு  பயந்து  கெஞ்சுவதாகட்டும் மனிதன் பீய்த்து  உதறுகிறார்.அதே போல  மைகேலுடைய பீட்சா கடை நண்பர்கள்,முதலாளி அனைவரும் சிறப்பான நடிப்பை வெளிப்படுத்தி இருக்கின்றனர்.

    அது எப்படி இருட்டு பங்களாவில் நுழைந்தவுடன் எல்லா சம்பவங்களும் இவ்வளவு செயற்கையாக நடக்கிறது? என்று எண்ணத்தோன்றும். இயக்குனர் வேண்டுமென்றே அபத்தமான திகில் காட்சிகளை, பார்ப்பவன்  பதற வேண்டும் என்றே திணித்திருக்கிறார் என்று அறிவுஜீவித்தனமாக  யோசிக்கவும் தோன்றும்....அதை தான் இயக்குனர் விரும்பி இருக்கிறார்,அங்கே தான் படம் மொத்த மதிப்பெண்ணையும் பெறுகின்றது.

  
மேலே எங்கேயும் படத்தின் கதையை சொல்லவில்லை,கதையை கண்டு பிடிக்க ஒரே ஒரு க்ளூ  மட்டும் கொடுக்கிறேன், "Usual suspects படத்தின் கடைசி டயலாக் மற்றும் படத்தின் Tag லைன் என்ன தெரியுமா?"

    சரி ,உண்மையாகவே பேய் இருக்கிறதா?இல்லையா? இருக்கிறது என்பேன் நான்......எல்லோர் உள்ளத்திலும் எதையாவது ஒன்றை பிடித்து ஆட்டிக்கொண்டே இருக்கும் பேய் ஒன்று நிச்சயம் இருக்கிறது.அதை வைத்து தான் "பிட்சா" படத்தின் கதை உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது.

அன்புடன்
நான். 

அட்டகத்தி(2012)-தோல்வியின் அழகு

அட்டகத்தி-தோல்வியின் அழகு 


    காதல் மேல் விடாப்படியாக நம்பிக்கை வைத்து காதலித்துக்கொண்டே இருக்கும் வட சென்னை இளைஞனின் கதை.படத்தின் ஹீரோ தினேஷ்.இவ்வளவு சிறப்பாக நடிக்கும் ஒரு நடிகரை சமீபத்தில் பார்த்ததாக நினைவில்லை..பள்ளி நாட்களின் இறுதியில்,கல்லூரியில் சேர்ந்த புதிதில் மெச்சூர் ஆகாத  பையன்களுக்கு  சில பொதுவான அம்சங்கள் உண்டு கவனித்திருக்கிறீர்களா? உடலை ஆட்டாமல், அசைக்காமல் ஒரே இடத்தில் நிற்க மாட்டார்கள், யாருடைய கண்களையும் பார்த்து அவர்களால் பேசமுடியாது பார்வை அங்கும் இங்கும் ஓடும்,நண்பர்களோடு இருக்கையில் உதார்விடுவார்கள்,யாரிடமாவது அடிவாங்க நேர்ந்தால் தேம்பி தேம்பி சிறுவனை போல அழுவார்கள்,அப்பா அம்மாவிடம்  கோபத்தை காட்டுவார்கள்,எப்போதும் பெண்களை  பற்றியே  பேசிக்கொண்டிருப்பார்கள்,குறிப்பிட்ட தூரத்தில் இருந்து சைட் அடிப்பார்கள் ஆனால் அவள் பேச அருகில் வந்தால் போதும் எவ்வளவு  பெரிய  தில்லானாக இருந்தாலும் உருகி விடுவார்கள்,பெண் சும்மா சிரித்தாலே அது காதல் என்று அப்பாவியாய் நம்பி விடுவார்கள், உலகிலேயே அவர்கள் அதிகம் கவலைப்படும் விஷயம் நேற்று ஓரக்கண்ணால் பார்த்த பெண் இன்றும் பார்க்குமா என்பதும், தங்களுடைய  ஹேர்ஸ்டைலுமாகதான்  இருக்கும் தான்.மேலே சொன்ன அணைத்து அம்சங்களும் நூறு சதவீதம் பொருந்தி இருக்கிறது தினேஷிர்க்கு,அப்படி ஒரு யதார்த்தமான நடிப்பு.திரைக்கதை அவரை மட்டும் வைத்தே எழுதப்பட்டிருக்கிறது,அதை கொஞ்சமும் சிதைக்காமல் படம் முழுவதையும் ஒரே ஆளாக தூக்கிச் செல்கிறார்.நல்ல பாத்திரங்களை தேர்வு செய்தால் நிச்சயம் நல்ல எதிர்காலம் உண்டு.

    +2 பாஸாக டுடோரியல் காலேஜ் போகும் நம்ம அட்டகத்திக்கு காதலிப்பது ஒன்றே வாழ்கையின் லட்சியம்,பள்ளி படிக்கும் பெண்ணை காதலிப்பதாக பின்னால் சுற்றி லவ் லெட்டர் கொடுக்கப்போகயில் அவள் "அண்ணா..ஏண்ணா ஏன் பின்னாடியே வரீங்க?" என்று விடுகிறாள்.இங்கே ஒரு காட்சி: இந்த காதல் தோல்வியால் வாழ்கையே வெறுத்து விட்டதாக சொல்லிக்கொண்டு,தாடியை சொரிந்து கொண்டு நண்பனுடன் டீ கடையில் நிற்கிறார் தினா,கூட இருக்கும் நண்பன் மெதுவாக அவரிடம் "மச்சான் வடை சாப்படறியா?" என்று கேட்க, "ப்ச்..வேண்டாம்டா.. இப்போ எப்படி டா என்னால சாப்பிட முடியும்..."என்று சோகம் கவ்வ சொல்லிவிட்டு,வாயில் வைத்த வடையை கூட துப்பி விட்டு நண்பரோடு சைக்கிளில் சென்று விடுகிறார்...கொஞ்ச தூரம் போனதும் முக்கியமான வேலை இருப்பதாக நண்பனை பாதியில் இறக்கிவிட்டு  மீண்டும் அதே கடைக்கு வந்து அவசர அவசரமாக வடையை உள்ளே தள்ளுகிறார்.படத்தை பற்றி சொல்ல இந்த ஒரு காட்சியே போதுமானது.

    அதன் பின்னரும் சளைக்காமல் பெண்களின் பின்னால் ஓடி,அடி வாங்கி,பாஸாகி ஆர்ட்ஸ் காலேஜ் சேர்ந்து "ரூட்டு தலையாகி" அடிதடி என்று சட்டை காலரை இழுத்து பின்னால் போட்டுக்கொண்டு, மீண்டும் "அண்ணா"  என்ற அதே பெண்ணின் பின்னால் போய்  இந்த முறை கொஞ்சம் சீரியசாகவே காதலித்து,அவளுக்காக நடை,உடை ,கிராப்பு(அதாங்க பாவனை)எல்லாவற்றையும் மாற்றிக்கொண்டு திரிகிறார்,அந்த பெண்ணும் இவனோடு மட்டும்  சிரித்து  பேசுகின்றது, தனியக்கறை  காட்டுகின்றது. "நான் இல்லன்ன  அவ செத்துடுவா மச்சான்" என்று நண்பர்களோடு  சேர்ந்து  அவளை கடத்தி அவளோடு  ஓடிப்போக முயற்சிகளை எடுக்கிறான் தினா.அவன் காதல் மேல் அவ்வளவு நம்பிக்கை!

   ஆனால் அதே நேரத்தில் சிறுவயதில் இருந்தே காதலித்து வந்தவனுடன் திருமணம் நடந்து விடுகின்றது.அதற்க்கு முன்பே வரும் சில காட்சிகளில் அந்த காதலனின் முகத்தை காட்டுகிறார்கள்,ஹீரோவை போலவே நாமும் அவனை கவனிக்கத்தவறிவிடுகின்றோம்.பின் பஸ்ஸில் தன் ஜோடியோடு தினாவை பார்க்கும் ஹீரோயின் தேவையில்லாமல் நிறைய டைலாக் பேசுகிறார்.திரைப்படத்தில் வளவளவென்று எல்லா தகவல்களையும் சொல்ல வேண்டும் என்று அவசியமே இல்லை. காட்சிகளிலேயே புரிந்து விடும்,ரசிகன் தானாகவே கிரஹித்துக்கொள்வான்.அப்புறமென்ன தினா மீண்டும் அட்டகத்தி ஆகின்றார் எப்போதும் போலவே.

  குத்து பாட்டு போட நிறைய வாய்ப்பிருந்தும் நல்ல வேளை அப்படி எதுவும் வரவில்லை.ரொம்ப கிராமியத்தனம் இல்லாமல் ஒரு விதமான கூலான,கேஷுவலான  இசை.முழுக்க முழுக்க கிடாரிலேயே வரும் "ஆசை ஒரு புல்வெளி"பாடல் நல்ல மெலடி.நிறைய குறைகள் படத்தில் இருக்கத்தான் செய்கிறது ஆனால் சிறப்பான நடிப்பை வெளிப்படுத்திய ஹீரோ தினேஷிர்காகவும்,ஜெயிப்பதை மட்டுமல்ல தோற்பதையும் கூட அழகாக சொல்ல முடியும் என்று இயக்குனர் எடுத்துக்கொண்ட வித்யாசமான கதைகலனுக்காகவும் அவற்றை மன்னிக்கலாம்.

P.S: "ரூட்டு தலை" அப்படின்னா? பள்ளிபடிக்கையில் எங்களூரிலும் அவ்வப்போது சில ரூட்டு தலைகள் இருந்ததுண்டு. நிறுத்தத்தில்  நிற்காமல் போகும் பஸ்களை நடு ரோட்டில் டயர்களை எறிந்து நிற்பாட்டுவார்கள்(பெண்களெல்லாம் "டாங்க்ஸ்" என்று சிரித்தபடி  சொல்லி  வண்டியில் ஏறிக்கொள்ளும்) ,வண்டி குடை சாய்ந்து விட்டால்(ப்ரேக்-டௌன்?) வேறு வண்டிகளை நிறுத்தி எல்லோரையும் ஏற்றிவிடுவார்கள். கலாட்டா, கிண்டல் செய்பவர்களை செய்பவர்களை செல்லாமாக ரெண்டு தட்டு தட்டுவார்கள்.அவர்களுக்கு பஸ் என்பது  பூட் போர்ட்  மட்டும்  தான் அதை தாண்டி உள்ளே வரமாட்டார்கள். அப்போது நாங்கள்  அவர்களை  ரூட்டு தலை என்றெல்லாம் அழைக்கவில்லை.ஆனால் இப்போது தோன்றுகிறது ரூட்டு தலைக்கு உண்டான எல்லா குணாதிசயங்களும் பொருந்தியவர்கள் அவர்கள் என்று.

அன்புடன்
நான் 

Duel(1971) - ஸ்பீல்பெர்க்கின் முதல் படம்

Duel(1971) - ஸ்பீல்பெர்க்கின் முதல் படம்


ஸ்டீவன் ஸ்பீல்பெர்க்-அமெரிக்க திரைத்துறையின் மிகபெரிய ஆளுமை,வசூலில்  மன்னன்,உலகிலேயே சினிமாவில் அதிகம் சம்பாதிப்பவர் சினிமாவின் மீது தீராக்காதல் கொண்டவர்,குழந்தைகள் முதல் அனைவரும் பார்க்கும் வண்ணம் பொழுது போக்கு படங்களை எடுப்பவர்.Indiana Jones, Schindler's List,Saving Private Ryan,E.T  முதலான காலத்தால் அழியாத படங்களையும்,அனிமேஷன் (Animatronics) டெக்னாலஜியில் பெரும் புரட்சி ஏற்படுத்திய ஜுராசிக் பார்க் முதலிய படங்களை உருவாக்கியவர்.பொதுவாக இவர் படங்களில் பெரிதாக டுவிஸ்ட்,மிஸ்டரி எதுவும் இருக்காது,ஆனால்   திரைக்கதை அநியாய வேகமாக இருக்கும்.காட்சிகளின் சுவாரசியம்,பிரமாண்டம்,காண்பவர்களை வியப்பில் ஆழ்த்தும் தன்மை இவைகள் பொதுவாக இருக்கும்.

ஜுராசிக் பார்க் படத்தில் சிறுவனாக வரும் ஜோசப்,ஒரு டைனோசரின் மேல் அமர்ந்து சவாரி செய்வதை போல சில நிமிடக்காட்சி ஒன்று உருவாக்கப்பட்டது.இது அப்போது டெக்னிகலாக ரொம்பவும் சிரமமான காட்சி,இதற்காக ஸ்பீல்பெர்க்கின் கூட்டாளிகள் கிட்டதட்ட ஒரு வருடம் உழைத்திருக்கின்றார்கள்.படம் ரிலீசாவதற்கு சில நாட்கள் முன்பு இந்தக் காட்சி டைனோசர்களின் மீதான பயத்தை குறைக்கிறதென கருதி அந்த காட்சிக்கு கத்தரி போட்டு விட்டார்! ஸ்பீல்பெர்க் ஒரு perfectionist என்பதற்கு இதை விட வேறென்ன சொல்ல முடியும்.

இன்று கோடி கோடியான பட்ஜெட்டில் படமெடுத்து தள்ளும்  ஸ்பீல்பெர்க்கின் முதல் படமும்,மிக லோ-பட்ஜெட் படமான Duel பற்றி பார்ப்போம்,பெரிய புயலுக்கு முன் பெய்யும் மழையை போல ஒரு அறிவு ஜீவிக்கு உண்டான அத்தனை தன்மையும் படத்தில் நிறைந்திருந்தது.படத்தின் கதையை லே-மேன் பாஷையில் சொல்ல வேண்டுமென்றால்...... "ஒருத்தவன் ஓடுறான்,அவனை ஒருத்தவன் தொரத்துறான்.ஓடுறவன் நின்னா தொரத்துரவனும் நிக்கிறான்.திரும்ப ஓடத்துவங்கினா  திரும்பவும் தொரத்துரான்....."என்ன ஒரு வித்யாசமென்றால்  ஓடுகின்றவன்  ப்ளேமௌத் காரிலும்,அவனை துரத்துகின்றவன் ஒரு ராட்சஷ ட்ரக்கிலும் இந்த வேலையை  செய்கின்றனர்.

தன்னுடைய பிஸ்னெஸ் நிமித்தமாக நெடுந்தூரம் காரில் பிரயாணிக்கும் டேவிட் வழியில் ஒரு பெரிய ட்ரக்கை ஓவர்-டேக் செய்கிறான்,அட ரொம்ப சாதாரணமாக தான்.அதுக்கு அந்த ட்ரக் டிரைவர்...படம் முடியறவரை நம்ம டேவிடை பயித்தியம் பிடிக்கும் அளவுக்கு துரத்தி டார்ச்சர் செய்கிறான்......("வந்து நின்னது குத்தமாடா!").விளையாட்டாக ஆரம்பிக்கும் துரத்தல்  ஒரு கட்டத்தில் மரண சீரியசாகின்றது. டேவிட் பொறுமையாக வண்டியை ஓட்டினால்,ட்ரக் ட்ரைவரும் அதே செய்கிறான்,அவன் கடக்கட்டும் என்று காரை ஓரம் கட்டினால்,நகராமல் அங்கேயே நிற்கிறான்.பெட்ரோல் போடவோ,அல்லது உணவகத்தில் காரை நிறுத்தினால் அவனும் அதையே செய்கிறான்.தன்னை துரத்தும் ட்ரைவர் யாரென்று தெரியாமல் ஹோட்டலில் எல்லோரையும் சந்தேகத்தோடு பார்த்து,தவறான ஆளிடம் சண்டைக்கு போய் கட்டி புரள அதே நேரத்தில் வெளிய அந்த கொலைகார ட்ரக் புறப்படுகின்றது!

இந்த கேட்&மௌஸ் துரத்தலின் உச்சகட்டமாக,ரயில்வே க்ராசிங் ஒன்றில் நின்று கொண்டிருக்கும் டேவிடின் காரை,ஓடிக் கொண்டிருக்கும் ரயிலின் நடுவே இடித்து தள்ளி கொல்ல முயற்சிக்கிறான்  அந்த சைக்கோ. இவனிடமிருந்து தப்பிக்கும் முயற்சியாக ஓடி ஓடி ஒரு குறுக்கு பாதையில் சென்று தன் காரோடு ஒளிந்து கொள்கிறான் டேவிட்...கிட்ட தட்ட 2-3 மணி நேரம் கழித்து வெளியே ஹாயாக வந்து சில தூரம் சென்றதும்(வேறென்ன?).....பாதைக்கு குறுக்கே ஸ்டைலாக நிற்கிறது ட்ரக்! மீண்டும் தொடங்குகின்றது "ஓடல்-துரத்தல்" நாடகம், ஒரு  கட்டத்தில் டேவிடின் என்ஜின் சூடாகி,கார் பழுதாகி,புகை வரத்தொடங்க....படம் சூடு பிடிக்கிறது. இறுதியில் ட்ரக் ட்ரைவர் டேவிடை பிடித்தானா அல்லது பிடிபட்டானா என்பதை நிச்சயம் படம் பார்த்து தெரிந்து கொள்ளுங்கள்.


அகஸ்மாத்தாக ஓவர் டேக் செய்ததற்கா இவ்வளவு போராட்டம்,சுத்தப் பேத்தனமாக தனமாக இருக்கிறதே என்று நினைக்க தோன்றுகிறதல்லவா?ஆனால் படத்தின் விறுவிறுப்பில் அந்த லாஜிக்கயெல்லாம் மறந்து விடுவோம் என்பதே உண்மை.ஒரு ட்ரக் ஒரு காரை நெடுஞ்சாலையில் துரத்துவது தான் கிட்டதட்ட படம் முழுக்கவே,இதனை சலிக்காமல் எடுக்க கேமரா  கோணங்களில் வித்யாசங்காட்டுவது தான்  ஒரே வழி.ஓடிக்கொண்டிருக்கும் காரின் பின் பானட்டில் துவங்கும் கேமரா,காரை கடந்து ட்ரக்கின் நீளத்தை கடந்து,முன் பக்கம் போய், சுற்றிக்கொண்டு வந்து காரின் முன் பக்கம் முடிகின்றது.... ஒரே ஷாட்டில்!(இந்த கேமரா கம்பசூத்திரமெல்லாம் எனக்கு  பெரிதாக தெரியாது,  நிறைய படங்கள் பார்ப்பதால் வந்த சிற்றறிவு).படம் முழுக்க மாவு மில்லுக்குள் நுழைந்ததை போல வண்டியோடும் ஒரே ஒரு சத்தம் (இசை?) தான்,ஒரே ஒரு பாத்திரம் தான் (ட்ரக் ட்ரைவரை கடைசி வரை காட்டுவதில்லை).ஆனால் ஒரு இடத்தில்  கூட தொய்வில்லாமல், சுவாரசியம் குறையாமல் நூறு கிலோ மீட்டர் வேகத்தில் ஒரு த்ரில்லர் படம்.பார்க்க வேண்டிய படம்!

P.S :பொதுவாக ரோடு ட்ரிப் படங்கள் எப்போதும் ரசிக்கும் படியாக இருக்கும், நமக்குள் கொஞ்சம் ஆசையையும் கிளப்பி விடும்  .நம்மூரிலேயே பைக் கிளப் போன்றவைகளெல்லாம் இருக்கிறது,பைக்கை வைத்துக்கொண்டு இந்தியா முழுக்க சுற்றுவார்கள்.நான் கூட என் நொந்து போன கால காட்டத்தில் பைக்கை எடுத்துக்கொண்டு எங்கனயாவது போய்த் தொலயலாமா என்று கிளம்பினேன்..ஓசூர் தாண்டுவதற்குள் முதுகு வலி வந்துவிட்டதால், ரோட்டோர கடையில் புரோட்டா சாப்பிட்டு விட்டு திரும்பி விட்டேன் என்பது இங்கு தேவையில்லாத விஷயம்.ஆனால் ஒரு நாள் நிச்சயம் பைக்கில்/காரில் நெடுந்தூரம் போகவேண்டும் என்பது என் நீண்ட நாள் அவா.

மிக ரசித்த ரோடு ட்ரிப் படங்கள் என்றால் தெல்மா-லூயிஸ்,ஜாம்பி லேன்ட்,லிட்டில் மிஸ் சன்ஷைன்.தமிழில் இந்த வகை படங்கள் ரொம்பவும் கம்மி "மதராஸ் டூ பாண்டிச்சேரி",""திருமலை தென்குமரி" (சாமி படம்),"பையா"(இது விளங்கவில்லை!) போன்றவைகளை இந்த வகையில் சேர்க்கலாம்.

Duel(1971) முழு படமும் இந்த Youtube லிங்கில் இருக்கின்றது 
https://www.youtube.com/watch?v=pnHjfGaN3kw

Duel(1971) படத்தின் ட்ரைலர் இங்கே 





அன்புடன்
நான்.

அளவிலாக் காதல்:தனித்திருக்கிறேன் வா!-3





அத்தியாயம்-4
தனித்திருக்கிறேன் வா!

முதல் பகுதி http://www.ibbuonline.com/2012/11/blog-post_20.html
இரண்டாம் பகுதி http://www.ibbuonline.com/2012/12/blog-post.html

(தொடர்ச்சி)

சூரியன் சாயத்தொடங்கும் நேரமானது,

பின் தோட்டத்து படிகளில் இரண்டாவதில் நானும்,மூன்றாவதில் நீயும் அமர்ந்திருந்தோம்.

"பசிக்கலையா?".
"சாப்பிட வா என்பதை பசிக்கலையா என்பதாக கேட்கிறாயா?...நான் அதை செய்ய மாட்டேன் என்று தெரிந்தும்?"
"உன்னோடு நான் இரண்டு காரணங்களுக்காக தான் சேரத்துடிக்கிறேன்,காதல் என்று பொய் முலாம் பூசுகின்றேன் என்று அவர்கள் சொன்னதை இங்கே ருசுப்படுத்த வேண்டுமா?"
"நான் அந்த அர்த்தத்தில் சொல்ல வில்லை...தப்பாக எதுவும் சொல்லும் எண்ணமும் இல்லை"
"ஒன்றை சொல்கிறேன் மனதில் போட்டுக்கொள்.....என்னுடைய எல்லாமும் உன்னுடையது.....ஆனால் உன்னுடையது எதுவும் என்னுடையதல்ல உன்னை தவிர" கொஞ்சம் கோபமாகவே சொல்லி இருப்பேன் போல.
"......."
"என்ன எதுவும் பேச வேண்டாமா? என்னாச்சு?எனக்கு தெரியாமல் வாயில் எதையாவது வைத்து தின்று கொண்டிருக்கிறயா?...கோபமாக இருக்கிறேன் என்று மட்டும் சொல்லி விடாதே....அது கறுப்பா,சிகப்பா என்று கூட உனக்கு தெரியாது"
"இவருக்கு தான் தெரியும் .....இவருக்கு மட்டும் மூக்கின் நுனியில் தாவக்காத்திருக்கும் கோபம்......யப்பா..நான் ஒரு பேச்சுக்கு தான் கேட்டேன்"
"நான் அப்படித்தான் என்று தெரியும் தானே?"
"அய்யே ரொம்ப தான் திமிர்"
".........."
ரொம்ப அழகான திமிர்...ஆண்மைத்தனமான திமிர்"
"..........."
"பேசேன்டா"
"உண்மையிலேயே என் கோபத்தை ரசிக்கிறாயா?"
"நீ நீயாக இருக்கும் எல்லா கணங்களையும் ரசிக்கிறேன்... நீ உரிமையோடு கோபப்படும் நேரத்தில் தான் உன் மீதான நம்பிக்கை அதிகமாகின்றது
நீ என்னிடம் எப்போதும் நடிப்பதில்லை என்று புலனாகின்றது...."

சூரியப்பறவை
பறந்து களைத்து
மேகக்கூட்டிற்குள்   
திரும்பிக்கொண்டிருந்தது,
அதன்  எச்சங்களை    
மஞ்சள்கூழாய்
தொட்டித்தண்ணீரிலும் 
இலை,கிளைகள் மேலும் 
தூவி இருந்தது.
பவழமல்லி பூக்கள் 
கிணற்று மேட்டிலும் 
ஈரத் தரையிலும்-வெள்ளை 
படுக்கை விரித்திருந்தது.
காளைக்கன்றொன்று 
தாய்ப்பசுவின் மடி முட்டியது.

நீ நடந்து போய் 
துணி துவைக்கும் கல்லில் 
அமர்ந்து கொண்டாய் 
உன் கருங்கூந்தல்
காற்றில் அலைந்து,
வெயிலை குடித்து,
தங்க ஜரிகையாய் நீண்டது.

உன் கழுத்தும்
கைகளும்,தோளும்-பல
வண்ணங்கள் பூசிக்கொண்டன.

மெதுமெதுவாய்
ஒரு ஓவியத்தை-அந்தி
வரைந்து கொண்டிருந்தது.
உன்னையும் அடக்கியதால்
அவ்வோவியம் 
முழுமையானது.

"எழுந்து வாயேன் ஒரு ரகசியம் சொல்கிறேன்" அருகில் உன்னை அழைத்தேன்.
"என்ன விஷயம்" நடுவிரல்-கட்டை விரலால் பாவாடையை கிள்ளிப்பிடித்துக்கொண்டே வந்தாய்.
"ரகசியம்னு சொன்னல்ல....இன்னும் கிட்ட வா"  
"ம்....போதுமா"
................
...............
உன் கை கற்றை வளையல் சப்தமிடத்தொடங்கி பின் வெக்கத்தில் அமைதியானது.
.............
"ஐயோ......ரகசியத்தை என் காதில் சொல்லாமல் வாயில் சொல்வது என்ன பழக்கமோ?.....ராஸ்கல்" கண்களை விட்டு கண்களை எடுக்காமல் சொன்னாய்.

கொடுக்கும் முத்தம் 
பாம்புக்கடி விஷம் போல,
கொடுத்த இடத்தில துவங்கி-நொடியில்
உடம்பில்  பரவி 
இருதயத்தை நிறுத்துகிறது.

அதி முக்கியக்குறிப்பு: இப்போதெல்லாம் காதல் கதை என்றாலே அதில் ஒன்றிரண்டு படுக்கை அறை  காட்சியை எதிர் பார்கிறார்கள் நம்ம ஆட்கள். அது போல எல்லாம் இந்தக்கதையில் எதுவும் இராது.இங்கு இதற்க்கு ஒரு சின்ன விளக்கம் கொடுக்க நினைக்கிறன்..சமீபத்தில் இந்த கதையின்  ஆசிரியன்,நான்,கதையின் நாயகன் (நாயகர்....இவருக்கு தற்போது 40 வயதிற்கு மேல் ஆகின்றது அதனால் மரியாதை) மூவரும் மான்சஸ்டர் யுநைட்டட் பார் ளொஞ்சில் வாட்காவை சீப்பிக்கொண்டிருந்த போது (எனக்கு பழக்கம் இல்லாததால் நான் கோழிக்காலை கடித்து இழுத்துக்கொண்டிருந்தேன்)...நாயகர் சரியான போதையில் இருக்கும் போது ஆசிரியன் இந்த குறிப்பின் முதல் வரியை சொல்லி நம்முடைய கதையிலும் ஒன்றிரண்டு படுக்கை காட்சி அல்லது அதற்க்கு ஒப்பான காட்சியை சேர்த்துக்கொள்ளலாமா என்றார்..வந்ததே கோபம் நம்ம நாயகருக்கு ங்***** என்று கெட்ட வார்த்தையில் ஆரம்பித்து நடுநடுவே அதை மீண்டும் சேர்த்துக்கொண்டு திட்ட தொடங்கினார்....."ஏதோ கத எழுதனும்னு ஆசைப்பட்டியேன்னு தான் என்னுடைய  காதலை பற்றி சொன்னேன்,அதுல  வேணும்னா  கொஞ்சம் கற்பனை சேர்த்துக்கோ..ஆனா என் தேவதையோ ,என் காதலையோ பத்தி யாராவது  தப்பா நினைக்கிற மாறி எழுத ஒப்புக்கொள்ள மாட்டேன்...ஏதோ புதர் மறைவிலேயும்,கடல் மணல்லயும் வளர்ந்த காதல்னு  நினைச்சியா ? " என்று பொரிந்தார். எழுத்தாளனும் விடவில்லை "ஏன்யா நானென்ன 'உதடை கடித்தான், கவ்வினாள், மென்றான்,துப்பினாள்'  அப்படின்னா எழுதப்போறேன்? அதுக்குன்னு ஒரு தன்மை இருக்கு...குடிகாரப்பய உனக்கு என்ன தெரியும்" என்று எகிறினார். இருவரும் கட்டி புரளாதது  தான் பாக்கி,இவர்கள் பஞ்சாயத்திற்கு நடுவே கோழிகாலுக்கு ஆசை பட்டு வந்த நான் மாட்டிக்கொண்டேன்.
தற்சமயம் பெருங்குடிகாரனாக இருக்கும் கதாநாயகரின்  கூற்றை கதையாசிரியர் (இரண்டு பீங்கான் தட்டு,பெப்பர் டப்பி உடைந்ததும்)ஒப்புக்கொண்டார் (ஆனால்  அவர் மனம் போகும்  போக்கு படி  தான்  எழுத  விழைவார்).வேறு வழி? தன்னுடைய காதல் நாட்களை பற்றிய டைரிக்குறிப்புகள்,கடிதங்கள் எல்லாவற்றையும் அவர் திருப்பிக்கேட்டால்? இந்த ஆசிரியனுக்கு சார்ந்து எழுதும் சிற்றறிவே தான் தவிர புதிதாக எதையும் வடிக்க மாட்டான். அப்படி இருக்க நாயகருடைய தயை இவனுக்கு தேவையே தேவை. ஆக இந்தக்கதையில் "அந்த மாதிரி"  விவகாரங்கள் வராது,மேலே வருவது போல சுமாரான ரொமான்ஸ் எதிர் பார்க்கலாம் என்பதை என்மூலமாக இந்தக்கதையின் ஆசிரியன் இங்கே தெரிவிக்கிறான்.
---------
"நேரமாகின்றது நான் போகணும் தெரியுமில்லை?"என்றேன்.
"அய்யோ போகணுமா?...ஆமாம் போகத்தான் வேணுமில்லை?

உன்னோடு இந்த நாள் 
வாலில் தீ பிடித்த குரங்காய்  
வேகமாய் ஓடிவிட்டது-ஆனால் 
நீ இல்லாமல் அது 
பாறாங்கல்லை சுமக்கும் 
நத்தை பூச்சியாய் நகர்வது,
என்ன விந்தையோ?

"ஐன்ஸ்டினின் ரிலேட்டிவிட்டி தியரியை போல..இல்லை?"
-----
வாசலருகே வந்து நின்றோம்.
காலையில் விலகிக்கொண்டு உன்னை கண்களுக்கு காட்டிய அதே கதவு,இப்போது நம்மை பிரித்து தள்ளி மூடக்காத்திருந்தது.

"ஒரு நாள் முழுக்க கூடவே இருந்து,பேசி சிரித்து....ஹ்ம்ம் வாழ்கை முழுக்கும் இப்படியே இருந்தால்?"என்றாய்.
"இருக்கலாம் ..ஆனால் கொஞ்சம் சலிப்பாகுமே?"
"அதெல்லாம் ஆகாது....ஆனால் கூட என்ன? அவ்வப்போது கொஞ்சம் சண்டை போட்டு சுவை சேர்த்துக்கொள்ளலாம்"
"நேரமாகின்றது வரட்டுமா?" வாய் சொன்னதே தவிர கைக்குள் இருந்த கை விடவில்லை.
"இப்போ உன்னை கட்டிக்கொள்ளனும் போல இருக்கு.....ஆனால் நீ கொடுத்த வளையல் உடைந்து விடும் என்பதால் விலகி நிற்கிறேன்"
"வரேன்" தெருவில் இறங்கி நடக்கத் தொடங்கினேன்...உன்னை திரும்பிப் பார்த்தால்  மீண்டும் அருகே வரத்துடிப்பேன் என்று திரும்பாமலே நடந்தேன்....எப்போதும் போல.
--------
பயணம் செய்து வீடு வந்து சேர்ந்ததும் சில நிமிடங்களில் போன் மணி ஒலித்தது
யாரோ எவரோ.....எந்தவித எதிர்பார்ப்பும் இன்றி எடுத்து "ஹலோ"என்றேன்
"நான் தான்" என்றாய்...மீண்டும் நீ!!!!
"என்னாச்சுடி உனக்கு?"ஆச்சர்யமாய் கேட்டேன்.
"ஒன்று சொல்ல நினைத்தேன்....."
"சொல்லு என்னதது?"
"என் வீட்டில்,என் அறையில் கிட்ட தட்ட இருபத்தி இரண்டு  வருடங்கள் புழங்கி வருகின்றேன்...ஆனால் இப்போது என்னால் அங்கு ஒரு நிமிடம் கூட இருக்க முடியவில்லை....தனியாக"
"டொக்".

அன்புடன் 
நான்.

அளவிலாக் காதல்:தனித்திருக்கிறேன் வா!-2




அத்தியாயம்-4
தனித்திருக்கிறேன் வா! 

முதல் பகுதி http://www.ibbuonline.com/2012/11/blog-post_20.html

(தொடர்ச்சி)

மர அலமாரியின் உள்ளே 
பச்சை,நீலம்,சிவப்புமாக-ஆடைகள்
உன்னை தழுவிக்கொள்ள என்னை விட 
அதிக உரிமை பெற்ற ஆடைகள்.

ஒவ்வொன்றிலும் 
உன் வாசனை கொஞ்சம் மிச்சமிருந்தது
உன் அழகில் கொஞ்சம் ஒட்டிக் கொண்டிருந்தது.

அதன் மேல் கைகளை ஓட்டிப்பார்த்தேன்..."ஹே என்ன இது சுடிதாரெல்லாம் வைத்திருக்கிறாய்...ஆனால் ஒரு நாள் கூட உன்னை இதில் பார்த்ததில்லையே ?"....."பார்ப்பாய் விரைவில் பார்ப்பாய்"என்றாய்.

உள்ளிருந்து துணிக்கற்றை ஒன்றை எடுத்து கையில் தந்தாய்.....வெள்ளை துணியில் பூக்கள்,பறவைகள்,மலர்கள் செடிகளாக நூற்கோலங்கள்   வரைந்திருந்தது.ஒவ்வொன்றாய் புரட்டிக்கொண்டே வந்தேன்....
"வருங்காலத்தில் நாம்  புதுவீடு கட்டினால் அங்கே ஒவ்வொரு அறைவாசலிலும் என்னுடைய பூத்தையல் தான் தொங்க வேண்டும்..சரியா?"
"பார்க்கலாம்..."
"என்னது?" இடுப்பில் கை வைத்து முறைத்தாய்.
"இல்லை..வீடு வாங்குவேனான்னு  பார்க்கலாம்னு சொன்னேன்"
ஒரு துணியில்,நிறைய பூக்களுக்கு மத்தியில்,இரு பறவைகள் தூக்கிப்பிடிக்க என்னுடைய பெயர் எழுதப்பட்டிருந்தது...ஆங்கிலத்தில்..தவறாக!!!
"பனிரெண்டாம் கிளாஸ் தாண்டாத நமக்கெல்லாம் எதற்கு இந்த வேலை? ம்?......என் பெயரில் எங்கே  'Z' வருகின்றது 'S' தானே வரவேண்டும்?.. காந்தியால் இல்லை உன்னை போல ஆட்கள் இருப்பதால் தான் வெள்ளையன் ஓடிப்போய்விட்டான்"
"அய்யயோ ..தப்பா? இதை உனக்கு தரலாம் என்று பார்த்தேனே....சரி விடு அடுத்த முறை சரியாக போட்டுத்தருகிறேன்"

வேண்டாம் வேண்டாம் 
இதையே வைத்துக்கொள்கிறேன்
நீ செய்யும் தவறுகள் கூட அழகு தான்.
ஸ்டாம்ப் ஒட்டாமல் அனுப்பிய கடிதங்கள்....
இல்லாத வார்த்தைகளில் பேசும் ஆங்கிலம்....

"இதையே வைத்துக்கொள்கிறேன்...என் பெயரை இப்படியும் எழுதலாம் என்று முதன் முதலில் காட்டி இருக்கிறாய்"
"வேற ஒன்னும் உனக்கு காட்ட வச்சிருக்கேன்....இரு வரேன்" என்று எழுந்தாய்.....கூடவே நிழல் போல நானும் எழுந்தேன்.
உன் அழகின் மீதான போதையோ,தனிமை தந்த தைரியமோ,உரிமையோ....
பட்டென்று எழுந்து பின்னாலிருந்து உன் தோள்களை சுற்றி இறுக்கிக்கொண்டேன்,
என் மூச்சுக்காற்று உன் காது மடலை தீண்டி சிவக்க வைத்து,
காத்திருந்ததுபோல் வேரறுந்த கொடியாய் 
என் தோளில் சாய்ந்து கொண்டாய்.
நீருக்குள் எறிந்த அம்பாய் நான் லேசாகிப் போனேன் .
"எவ்வளவு நேரம் தான் நானும் இந்த சிறு தீண்டலுக்காக உள்ளே உலை போல கொதித்துக்கொண்டு, அதை வெளிக்காட்டாமல் நடித்து மறைப்பது"
"எவ்வளவு நேரம் தான் நானும் நல்லவன் போல் நடிப்பது?சதையும் ரத்தமும் கொண்ட மனிதன் தானே நானும்?...வந்ததிலிருந்து உன் பாவாடை, தாவணி அழகை பார்த்து பார்த்து வெந்துகொண்டே இருக்கிறேன்.....தேவியை போல் இருக்கும் நீ இன்றென்னவோ தேவிகளின் தேவி போல இருக்கிறாய்!
"ஒன்று சொல்லவா?"என்றாய்.
உனக்காகவென்று 

கண்ணாடி முன்னின்று 

மணிக்கணக்காக அலங்காரம் செய்து முடித்தேன்

ஏதோ யோசனை வர மீண்டும் வந்து

ஆடையை சரி செய்து கொண்டேன்

ஏதோ குறைவதாக தோன்றவே மீண்டும்.....

கூந்தலை வாரிக்கொண்டேன் மீண்டும்.....
கண் மை திருத்திக் கொண்டேன் மீண்டும்
இப்படி பொழுது முழுக்க அதன் எதிரிலேயே நின்றேன்.
முதலில் என்னை ரசித்த கண்ணாடி 
பின்னர் நகைத்தது-பின்னர் 
சலித்து போய் திரும்பிக்கொண்டது.
அழகாக இருந்தும் அழகாக தெரியவேண்டுமே என்ற பதைப்பு இல்லையா? ஆனால் கண்ணாடியை போல நான் சலித்து போகமாட்டேன்....உன் உள்ளங்கை மச்சம் போல உன்னை பார்த்துக்கொண்டே இருப்பேன்.
"இன்னும் இறுக்கட்டுமா?" என்றபடி இறுக்கினேன்.
"ம்"
"இன்னும் கொஞ்சம்?"
"ம்"
"உன் தோள்கள் இரண்டும் சேர்ந்து கொள்ளும் அளவுக்கு இறுக்கட்டுமா?"இறுக்கினேன்,"மூச்சு திணறும் பரவாயில்லையா?"
,"மூச்சுத்திணறி இறந்தால் கூட என்ன?இப்படி,இந்த கணத்திலேயே"
"சாக வேண்டாம்,நிறைய வாழலாம்" என்றபடி மல்லிகை வாசம் வீசும் கூந்தல் காட்டில் மறைந்து கொண்டேன்.
"இது தான் உன்னிடம் பிடிக்காதது" என்றாய்.
"வந்து அணைத்துக்கொள்வாயோ என்று
புரியாத திகிலையும்,வெக்கத்தையும் ஏற்படுத்தி-நெருங்கியபின்
எங்கே விலகிப் போய்  விடுவியோ  
என்ற தவிப்பையும் ஒரே கணத்தில் உண்டாக்குவது.
-------
"இதெல்லாம் என் குழந்தையில் பருவத்தில் இருந்து எடுத்த போட்டோக்கள்.....பாரேன்!"
புகைப்படத்தில் விதவிதமாய் நீ 

கண்,மூக்கு எல்லாம் சிவந்து போய் நீர்கசிய
புதுத்தோடுடன் ஒன்று.
நெறுக்கி போட்ட சடை,கால் சட்டை,பையுடன்
பள்ளிக்கோலத்தில் முழித்தபடி ஒன்று.
தலையில் கணக்கும் பூப்பந்துடன்,
கரைந்து வழியும் கண் மையுடன் மற்றொன்று.
ஏதோ ஒரு திருமணத்தில் 
பட்டு சட்டையுடன் 
பட்டையாய் தொங்கும் சங்கிலியுடன் 
தொலைந்த பிள்ளை பார்வையுடன் 
ஓரமாய் நீ!
எல்லா பிறந்த நாளன்றும்  
அப்பா அம்மாவிற்கு நடுவில் 
அணைத்து நின்றபடி பல.

"மீதமுள்ள காலி பக்கங்கள் நமக்காக....ஒரு சின்ன சம்பவத்தை,சந்தோஷத்தை கூட விடாமல் பதிவு செய்து வச்சுக்கணும்" என்றாய்.
"நீ ரொம்ப செல்வமாகவும்,செல்லமாகவும் வளர்ந்திருக்கிறாய்..உன் மேல் உன் வீட்டில் உயிரையே வைத்திருப்பார்கள் இல்லையா?" உன்னை அவர்களிடமிருந்து வெட்டுகிறேனா? பாதை மாற்றுகிறேனா? உன் புத்தியை மழுங்கடிக்கிறேனா?
"அப்படியெல்லாம் இல்லை ...நானாய் தானே உன்னை ஏற்றுக்கொண்டேன்....உன் மீது காதல் வளர்த்தேன்...இப்போது நீ இல்லாமல் நான் இல்லை என்ற நிலைக்கு தள்ளிக்கொண்டேன்" 
"பார்...இது கூட..இப்படி நீ பேசுவது கூட....நான் உன்னை மாற்றியதன் விளைவு தான்..இல்லையா?...பிறந்து,வளர்கையில் மொழியும்,அறிவும், யாரோ கற்பிப்பதால் வருகின்றது..யாருமே கற்பிக்காமல் இந்த காதல் எப்படி வந்தது? வெறும் சுரப்பிகளின் விளையாட்டா?உடற் கவர்ச்சியா? என்றாவது ஒரு நாள் படுக்கையில்   சேர்ந்து விடுவோம் என்ற  கிளர்ச்சி தான் காதலா? சில சமயம் குழப்பம் மேலிடுகிறது? ஒருவேளை பெண் புலியை தேடும் ஆண் புலியை போல .....காளையை தேடும் பசுவை போல..ஆண் பெண்ணை ,பெண் ஆணை தேடுவது நம் ஜீனிலேயே இருக்கிறதா? நாம் படைக்கப்பட்டதே அதற்க்கு தானா?உடை,நடை,அலங்காரம்,கல்வி என எதனை போர்வை போர்த்துக்கொண்டு நம்மை மறைத்துக்கொண்டாலும் நாம் வெறும் சமுதாய மிருகம் தானா? கலாசாரம் எனும் சாயம் பூசித்திரியும் நரிகள் தானா?கூடல் என்ற மழையில் நாம் நனைந்து ஒன்று போல் ஆகின்றோமா? ஆனால் ஒன்று மட்டும் உறுதி எந்தக் காதலிலும் தெய்வீகம் என்று ஒன்றும் இல்லை,அப்படி சொல்வதும் மகாஅபத்தம் ...உடற்பசியும் காதலில் ஒரு பகுதி தான்.அதன் விளைவுகளை பற்றி யோசித்து,தெளிந்து கொண்டபின்.....உடல் அன்பை  மறைத்து அழிக்காத வரையில்,அலுக்காத வரையில்... "எப்போது உடல் வேட்கை மட்டும் அதிகமாகின்றதோ அல்லது எப்போது அது அலுத்து சலிக்கின்றதோ அப்போது காதல் பொய்யாகின்றது" சரியாகச்சொல்ல வேண்டுமென்றால் கூடலுக்கும்,குழந்தை பெறுவதற்கும் உடல் ரீதியாக தயாரான பின்பு தானே காதலே வருகிறது ....... ரொம்ப பேசிட்டனோ? இப்படி தான் எதையாவது சொல்லிகொண்டிருப்பேன்,கண்டுக்காத"

"ச்சே..ச்சே.நீ சொன்னது போல யாரும் சொல்லித்தராமல் வருவது தான்,வயதின் உந்துதல் தான்,படைப்பின் காரணம் அதுவாக இருக்கலாம் 
ஆனால் உடற்பலன்களை  அடைவது மட்டுமில்லை..."இன்னும் எத்தனை  வருடங்கள் உயிரோடு இருக்க வேண்டுமோ, அதுவரை  பிடித்துக்கொள்ள,தோள்கொடுக்க, பாதுகாக்க ஒரு உயிரை தேடும் சுயநலக்கலவை தான் காதல்.இன்னும் என்னிடம்,உன்னிடம் வற்றாமல் இருக்கும் நேசம்,அன்பு இதேல்லாம் காட்ட,பிரகடனப்படுத்த ஒரு ஜீவன்.....சிறு குழந்தைகள் தனெக்கென பொம்மை ஒன்றை வைத்துக்கொண்டு அதற்க்கு குளிப்பாட்டி,தலை சீவி,ஆடை உடுத்திப்பார்க்குமே அதுபோல...வாழ்வை கடத்த மனிதனுக்கு மனிதன் வேண்டும், மனதிற்கு நெருக்கமான ஒரு ஆள்.இறைவன் ஆதாமை படைத்து,சொர்க்கத்தில் அவனை உலாவ விட்ட பின்பும் அவன் சோர்ந்து போகக்காரணமென்ன?எல்லாமே இருக்கையில் ஏதோ ஒன்று குறைவதாக அவன் நினைத்ததேன் ?

இது மட்டுமில்லாது சின்ன சின்ன பேச்சு,சிரிப்பு, ஸ்நேஹம், அழுகை இவைகளை பங்கீட்டுக் கொள்வதும்  காதல் தானே! மனசுக்கு பிடிக்கிறதா?உடம்புக்கு பிடிக்கிறதா என ஏன் குழப்பிக்கொள்ள வேண்டும்? "பிடிக்கிறது" என்று வைத்துக்கொண்டால் என்ன? இதெல்லாம் ஆண்டவன் ஏற்படுத்தியதா,ஆதியில் இருந்து வந்ததா என்பதை ஏன் கணிக்க வேண்டும்?
மெதுவாக கைகளை தட்டினேன் "அற்புதம்...நீ சொன்னது தான் சரி...ஒரு "துணை" என்பது தான் பிரதானம் மற்றவை எல்லாம் அதன் பின்னே மறைந்து கிடக்கிறது...ரொம்ப சரி"

அன்றைய தினத்தின்
மீதமுள்ள பொழுதை
வார்த்தைகளால் நிரப்பினோம்.

பேசிய வார்த்தைகளை
நேராக அடுக்கி இருந்தால்-அவை
நிலவை தொட்டிருக்கும்

அந்த வார்த்தைகள்
நாடுகளுக்கிடையேயான
சண்டைகளை தீர்த்திருக்காது,
தொழிலாளர்களுக்கு
ஊதிய உயர்வு தந்திருக்காது
செல்லாக் காசிற்கு கூட
அவ்வார்த்தைகளை விற்க முடியாது-ஆனாலும்

நீயும் நானும்
தொடர்வண்டியாய்
வண்டி வண்டியாய் 
பேசிக்கொண்டே இருந்தோம்.

வார்த்தைகள் பாலம் போட்டு
நம் இருவருக்கும் உள்ள 
இடைவெளியில் சுற்றித் திரிந்தது.
நிரம்பி வழிந்து,அறையை நிரப்பியது.

வார்த்தைகளில் சில 
மோதி விலகிக்கொண்டன-சில 
சேர்ந்து பிணைந்து கொண்டன.

இன்னும் பல 
வருடங்கள் ஓடி 
அவ்வார்த்தைகள்
மறந்து போகக்கூடும்-ஆனால்
நீ ஒரு கால் மடித்து
கண்கள் தாழ்த்தி
எனை பார்த்தமர்ந்திருந்த  தோரணையும்,
என் விரல்களை பிடித்திருந்த
உன் விரல்களின் மென்மையும்
நீ பேசுகையில் ஆடிய
கம்மலின் நடனமும்-செத்து
புளியமரப்பேயானாலும் மறக்காது!

(தொடரும்)

அன்புடன் 
நான்.

The Game(1997):மண்டையில் குட்டு வைத்த படம்

The Game(1997):மண்டையில் குட்டு வைத்த படம்


The sixth sense,The usual suspects,old boy,seven,Identity,Seven,Memento,Fight Club இந்தப்படங்களுக்கு உண்டான ஒற்றுமை என்ன?சுமாரான பட்ஜெட்டில்,பெரிய நடிகர்கள் ஏதுமில்லாமல் எந்த எதிர்பார்ப்பும் இல்லாமல் வெளிவந்து உலகையே திரும்பி பார்க்க வைத்ததன் காரணமென்ன? ஒரே வாக்கியத்தில் சொல்ல வேண்டுமென்றால்.....பார்த்துக்கொண்டே இருக்கும் போது,எதிர்பாரா வகையில் மண்டையில் நறுக்கென்று குட்டு வைத்து உச்சபட்ச அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்தியது தான் காரணம்.உதாரணமாக The Usual suspects படத்தை எடுத்துக்கொள்வோமே, படத்தின் கடைசி ஒரு நிமிடம் மிகப்பெரிய முடிச்சு ஒன்று அவிழும்...மேலும் அந்த ஒரு நிமிடத்திற்கு முன் படத்தின் எல்லா முடிசுகளும் அவிழ்ந்தது என்று நாம் ஆசுவாசப்பட்டுக்கொண்டிருக்கும்  போதே! சமீபத்தில் பார்த்த தி கேம் திரைப்படமும் அந்த வகையை சார்ந்தது, குறிப்பாக "இரண்டு முடிச்சு" வகை!

நிக்கோலஸ் வான் ஒர்டன் (Michael Douglas) ஒரு பிரபலமான பைனான்சியர்,மிகப்பெரிய பணக்காரர்.சமீபத்தில் மனைவியை விவகாரத்து செய்து விட்ட அவர் தினமும் ஜெராக்ஸ் மஷினை போல ஒரே மாதிரியான வாழ்கையை வாழ்ந்து வருகிறார்,எப்படி என்றால் அவரது அலுவலக PA சொல்லி தான் அவரது பிறந்த நாளே அவருக்கு நினைவுக்கு வருகின்றது.பிறந்த நாள் அன்று அவரது தம்பி கொனார்ட் (ஷான் பென்) அவரை சந்தித்து பிறந்த நாள் பரிசாக CRS (customer recreation service) என்ற பொழுதுபோக்கு அமைப்பின் அட்ரஸையும், கூப்பனையும் கொடுக்கிறான்.இங்கே ஒரு முறை சென்று பார் உன் வாழ்கை எப்படி மாறுகிறதென கூறி தானும் அங்கு உறுப்பினர் என்கிறான்.

சிஆர்எஸ் செல்லும் நிக்கோலசிற்கு "இது ஒரு விளையாட்டு சம்பந்தமான சர்வீஸ் கம்பெனி,இதற்க்கு சில தகுதிகள் வேண்டும்" என கூறப்பட்டு,அவரை பல வித சைக்கோ மற்றும் உடல் சம்பந்தமான டெஸ்டுகளுக்கு ஆட்படுத்துகின்றார்கள்,பின் அந்த டெஸ்டிற்கான ரிப்போர்ட்களுடன்,நீங்கள் தேர்ச்சி பெறவில்லை என்று கூறி அனுப்பிவைக்கின்றனர்.ஆனாலும் அந்த "கேம்" துவங்கி விடுகின்றது(நமக்கும் தான்) அங்கிருந்து அவரது தலையில் ஏறி உட்கார்ந்து விடுகின்றது ஏழரை நாட்டு சனி.

ஒரு நிமிடம் கண்ணை மூடி நினைத்து பாருங்கள்,காலையில் எழுந்து நீங்கள் வேலைக்கு போகையில் உங்களோடு பழகும் நண்பர்கள்,எதிர்படும் மனிதர்கள்,டாக்ஸி ட்ரைவர்கள்,உங்கள் அலுவலகத்தில்,உணவகத்தில் என எல்லா இடங்களிலும் எல்லோரும் உங்களை ஏமாற்றவோ, துரத்தவோ செய்ய முயன்றால் எப்படி இருக்கும்? டார்ச்சர் தாங்க முடியாமல் நீங்கள் போலீசிடம் போனால் அவர்களும் அது போலவே நடந்து கொண்டால்?திடீரென உலகின் அணைத்து மனிதர்களும் உங்களுக்கு எதிராக சதி செய்வது போல மாறி விட்டால் உங்கள் நிலை என்ன? எல்லாருமே உங்களை ஆட்டிவைத்து,விளையாட வைக்க முயன்றால் என்ன ஆகும்? மயிர் பீய்த்துக் கொள்ளத்தோன்றுகிறதல்லவா? ஜாடிக்குள் அடைக்கப்பட்ட எலிக்குஞ்சு போலாகிவிடுவோம் இல்லையா?அப்படி தான் ஆகின்றது நிகோலசிற்கும்.ரொம்பச்சாதாரணமாக போய்க்கொண்டிருந்த அவரது வாழ்கையில் சின்ன சின்ன திருப்பங்கள்,துரத்தல்கள் வரத்தொடங்குகின்றன.அந்தக்காரணங்களுக்கு நூல் பிடித்துப்போனால் அவை சிஆர்எஸ்ஐயும்,அதன் ஊழியர்களையும் போய் சேர்கின்றன.வேறு வழியின்றி ஓடத் தொடங்குகின்றார்!


இப்படி ஓடிக்கொண்டே இருக்கும் நிகோலசிற்கு ஒரு ஹோட்டல் பணிப்பெண் கிறிஸ்டினின்  நட்பும் கிடைக்கிறது.இந்த விளையாட்டு மேலும் தீவிரமடைந்து சீரியாசாக போய் அவரது உயிருக்கு ஆபத்தும் வரத்தொடங்குகின்றது,அந்த ஆபத்திலிருந்து தப்பிக்க அவருக்கு சிறு சிறு உதவிகளும்,க்ளுவும் கிடைக்கிறது, வெறுத்துப்போன நிக்கோலஸ் இந்த அபத்த விளையாட்டை நிறுத்த சிஆர்எஸ் அலவலகம் செல்கிறார் ஆனால் எதிர் பார்த்தது போல அப்படி ஒரு நிறுவனமே அங்கு இல்லை. நிகோலசின் தம்பியான கொனார்டும் இந்த விளையாட்டால் வெகுவாக பாதிக்கப்பட்டு தலை மறைவாகின்றான்.

ஒரு கட்டத்தில் தன்னுடன் ஓடிக்கொண்டிருந்த கிறிஸ்டினும் சிஆர்எஸ்ன்  அங்கம் எனத் தெரிய வருகின்றது, அவளை  மிரட்டி கேட்கையில்"ஒரு பணக்காரனை  தேர்ந்தெடுத்து அவனை காரணமின்றி துரத்தி,துரத்தி அவன் பைத்தியம் பிடித்து ஓடிக்கொண்டிருக்கும் போது, அவனது  மொத்த கவனமும்  உயிரை காத்துக்கொள்ள இருக்கும் போது  அவனது வங்கிக்கணக்கில் கைவைத்து விடுவோம்..இதற்க்கு தான் முதன் முதலில் வைத்த  சைக்கோ பரீட்சைகள்  ...நீங்கள் வேண்டுமானால்  சோதித்து பாருங்கள்"என்கிறாள்.பதட்டத்தில் தன்னுடைய சுவிஸ் அகௌண்டை போனில் சோதிக்கும் நிகோலஸ் பணம்  அனைத்தும்  பறிபோயிருப்பதை அறிந்து நொந்து போகின்றார்.பின்னர் மயக்க மருந்துகலந்த காபியை கொடுத்து  அவரை வீழ்த்தும் கிறிஸ்டின்  "சற்று நேரம் முன்பு போனில் உங்கள் அகௌண்டை சோதித்தீர்களே,நீங்கள் பேசியது  எங்கள் ஆளுடன் தான் , அப்போது தான் உண்மையாகவே உங்கள் வங்கி விபரகளை அறிந்து கொண்டோம் எனக்கூறி டாட்டா காட்டி விட்டு போய் விடுகிறாள்.

 மெக்சிகோவில் ஒரு திறந்த கல்லறையில் இருந்து கண்விழிக்கும் நிகோலஸ்,கிட்ட தட்ட பிச்சை எடுத்து அமெரிக்க வருகிறார் தீராத ஆத்திரத்துடன்.பின்னர் அவர் சிஆர்எஸ்ன் மேனேஜர் என்று சொல்லிக்கொண்டு வந்த ஒரு ஊழியனை பிடித்து விடுகிறார்,அவனை வைத்து அந்த பெரும் கும்பலை பிடித்தாரா?இல்லை வீழந்தார என்பதை கண்டிப்பாக பாருங்கள்!

இது போன்ற படங்களை தருவதில் டேவிட் பிஞ்சர் வல்லவர் என்பதை அவரின் படைப்புகளான seven,fight club இல் இருந்தே தெரியும்.ஆனால் அந்த அளவுக்கு தரத்தை எட்டவில்லை என்றாலும்   இதுவும் ஒரு சிறந்த படம் எனலாம் .மேலும் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் போதே நறுக்கென்று "மண்டையில் குட்டு வைக்கும்" என்பதிலும் சந்தேகமில்லை!

ஆங்....முக்கியமான விஷயமொன்றை சொல்லத்தவறிவிட்டேன்......மேல சொன்ன எல்லாமும்........சரி வேண்டாம் படத்தை பார்த்துக்கொள்ளுங்கள்.


The Game (1997) ட்ரைலர் கீழே,




அன்புடன் 
நான்.

அளவிலாக் காதல்:தனித்திருக்கிறேன் வா!-1



அத்தியாயம்-4
தனித்திருக்கிறேன் வா!

"ஹலோ"
"ஹலோ ...ஏய் என்ன இது நீ பாட்டுக்கும் கால் பண்ற ..வீட்ல வேற யாரவது எடுத்தா என்னை ஆவறது?" 
"நீ தான் எடுப்பேன்னு தெரியும்"
"அதெப்படி தெரியும்?"
"ம்..பட்சி சொல்லியது"
"சரி விஷயமென்ன சொல்லு "
"யப்பா ஏன் இப்படி விரட்ரியாம்...ஆசையா பேச நினைச்சா..."
"சொல்லேண்டி சீக்கிரம்"
"ஒண்ணுமில்ல.....நாளைக்கு காலைல எங்க அப்பா,அம்மா ரெண்டு பெரும் கிளம்பி ஊருக்கு போறாங்க ,நைட் தான் வருவாங்க,நான் தனியாதான் இருப்பேன்,நீ வேணும்னா வீட்டுக்கு கிளம்பி வாயேன்....."(மேலே உள்ள வாக்கியத்தில் காற்புள்ளிக்கு முன்னே வரும் இடங்களை லேசாய் இழுத்து படிக்க வேண்டும்....நீ பேசுவதை எழுதுவது எளிதா என்ன?) 
"......"
"என்ன பேச்சையே காணோம்?வருவியா?"
"ஒண்ணுமில்லை ...அதுக்குள்ள நான் நாளைக்கு போய் விட்டேன்...கண்டிப்பா வரேன்...கடவுள் வந்து என்னை பார்க்க வரிசையில் காத்திருந்தால்  கூட வரேன்
---------
இரவு,அடி பட்ட மிருகமாய் நொண்டி நொண்டி ஓடியது.ஒரு வழியாய் விடிந்து தொலைத்தது.
இன்றைய தினம்,இதோ தொடங்கி விட்டது,மனம் உலகத்தின் கடைசி நாளை எதிர்கொள்வது போல் துடித்தது.அதே துடிப்புடன்,மூன்று மணி நேர பயணத்திற்கு பின்,உன் வீட்டு வாசலில் நின்றேன்.அவ்வளவு நேரம் கூடவே இருந்த "தைரியம்" உன் ஊருக்கு வெளியே இறங்கிக்கொண்டது. அச்சமும்,தயக்கமும் என் தோள் மீது பாரமாய் ஏறிகொண்டது.என் கைகுட்டை கசங்கி,பிழியப்பட்டு என் கைகளில் சின்னாபின்னப்பட்டது. வரவழைத்துக்கொண்ட வீரத்துடன்(!)நடந்து.....பெரிய முற்றம் தாண்டி, ரெட்டை தேக்கு மரக்கதவை தட்டிய போது,அதன் சத்தம் எனக்கே கேட்கவில்லை!
பளிச்சென்று கதவு திறந்து கொள்ள.....மேகம் விலகிய நிலவாக நீ நின்று கொண்டிருந்தாய்.

வெயிலை கலந்து செய்த
மஞ்சள் நிற தாவணியும்,
உனக்காகவே பட்டுபுழுக்கள் 
விட்டுசென்ற கூட்டை எடுத்து 
வனைந்து வனைந்து செய்த 
பச்சை நிற பட்டுப்பாவாடையும் 
அதன் ஓரங்களில் 
மயில்களாக,மாங்காய்களாக ஓடிய 
தங்க நிற ஜரிகையும்,
மின்னல் துணுக்குக்கு
அடர் ஓரம் வரைந்ததை போல்-உன் 
மை தீட்டிய கண்களும் 
ரேகைகளுடன் கூடிய இதழ்களும்,
இவை போதாதென்று-உன் வாசனை
என்  கல்லறைக்குள்ளும் வீசும் 
உன் வாசனையும்,
ஹுஹும்...
நான் தோற்பேன் என்று தெரிந்தே 
ஆண்டவன் வைத்த சோதனை நாளிது!

"வா" என்றாய்.
நீ வாவெனும் போது நான் எதை பார்க்க?
உன் வாய் பிளந்து மூடுவதையா?
உன் கண்களும் சேர்ந்து வாவென்பதயா?
உன் கையால்,என் கையை பற்றி அழைத்தலையா?
ஒற்றை சொல்லுக்கு 
இத்தனை கவர்ந்திழுத்தலும்,காட்சி நாடகமுமா?

என்னை அமரவைத்து,தண்ணீரை நீட்டினாய் "ரொம்ப வெயில் இல்லை?" என்றாய்.
"வெளியில் பரவாயில்லை ,இங்கு உன்னருகே எனக்கு வியர்த்து ஊற்றுகின்றது" என்றபடியே மறைத்து வைத்திருந்த அதை எடுத்து நீட்டினேன் "உன் வீட்டிற்க்கு முதல் முறை வரேன் அல்லவா ....ஒரு சின்ன பரிசு".
கண்கள் விரிய  அவசரமும், ஆசையுமாக  பிரித்தாய்..."ஹ..கண்ணாடி வளையல்.!!!!"
எப்படி இப்படி அற்பமானவைகளுக்கெல்லாம் உன்னால் குதூகலிக்க முடிகிறது?அந்த அற்ப விஷயம் என்னிடமிருந்து வந்ததாலா?உன்  குழந்தை மனது என்னை லேசாய் பொறாமை கொள்ள வைக்கிறது... உலகில் சின்ன சின்ன விஷயங்களிலெல்லாம் பெரிய பெரிய சந்தோஷம் ஒளிந்திருக்குமென்பதை எனக்கு காட்டியவள் நீ.எனக்குள் நானே பார்த்துக்கொள்ளாமல் காற்றில் இறகை போல் வாழக்காட்டியவள் நீ.

"கண்ணாடி வளையல்னா எனக்கு உசிரு...உனக்கு எப்படி தெரியும்?"

தெரியும்.
நீ ஆழ்ந்து தூங்குகையில் 
எப்போது புரண்டு படுப்பாய் 
என்று கூட தெரியும்.

இன்னும் தெரியும்....சொல்லவா?
மழைக்கால இரவுகளில் 
போர்வை இல்லாமல் -உன் கைகளாலேயே
உன்னை அணைத்துக்கொண்டு

ஜன்னல் வழித்தெருவை
ரசிப்பாய்.

உன் சுட்டு விரல்
நகம் வெட்டுகையில்
வலிக்குமோ என
முகத்தை சுருக்கி
கண்களை மூடிக்கொள்வாய்.

பஸ்ஸ்டாண்டில்
நொண்டிக்கிழவனோ 
பிச்சைகாரசிறுமியோ...
காசை கொடுத்த பின்னும் 
கொஞ்சம் கலங்குவாய்.

தேநீரை 
கையில் கொடுத்தபின் - என் 
முகத்திருப்பதியை படிக்க 
அங்கேயே சிறிது நிற்பாய்.

கண்ணாடி முன் 
நிற்கும் போதெல்லாம் 
என்னிடம் பேசுவது போல் உன்னிடமே 
பேசிக்கொள்வாய்.

நம்முடைய
முதல் சந்திப்பை 
தினம் தினம் 
ஓட்டிப்பார்ப்பாய். 
நகைத்துக்கொள்வாய்.

நீயோ,நானோ
முத்தமிட யார் முதலில்
தொடங்கினாலும்
நீ முதலில் விலக மாட்டாய்.

இன்னும் 
பகலில் தூங்க மாட்டாய்,
உன் பெயரை எழுதுகையில் 
என் முதலெழுத்தை சேர்த்தெழுதுவாய், 
காபியின் மேலாடையை 
விலக்காமல் குடிப்பாய் 
மல்லிகை பூச்சரத்தை -தோளின்
வலது புறம் மட்டும் தொங்க விடுவாய்.
கரப்பானுக்கோ-பல்லிக்கோ,இடி-மின்னலுக்கோ
பயமில்லாத போதும் என்னோடு 
ஒன்றிக்கொள்வாய்.

இன்னும் இன்னும் இன்னுமாக 
லட்சம் தெரியும் 
உன்னை பற்றி.

ஏனென்றால் 
உன்னை ஒவ்வொரு முறை 
பார்க்கும் போதும் -பார்ப்பது மட்டுமல்ல... 
நினைக்கும் போது -நினைப்பது மட்டுமல்ல....
உள்ளிருந்து உணர்கிறேன்.


எல்லா வளையல்களையும்  நீ போட்டுக்கொண்ட போது,உன் கைகளில் ஏறிய குஷியால் அவை சலசலத்து பேசின!
இருபது ரூபாய்க்கு கூட பொறாத இவைகளுக்கா உன் முகத்தில் நூறு வாட்ஸ் பிரகாசம்?
அடங்காப்பணமும்,நகையும்,தோட்டமும்,செல்வமும் இருந்தாலும்,
என்னருகில்  என்னை போலவே நீ மாறுவது ஏன்?
நான் கோணையோ,கிறுக்கனோ,நல்லவனோ,முரடனோ என்னை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்வது ஏன்? உன் பணத்தின் நிழல் உன் மீது விழாதது ஏன்?
ஒரு ஆணான என்னை ஆணாகவே எப்போதும் வைத்திருக்க நினைப்பதேன்?


"அதோ அது தான் என்னுடைய அறை,கட்டிலின் மேல் நீல அட்டை போட்ட நோட்டுப்புத்தகம் ஒன்று வைத்திருக்கிறேன் வாசித்திரு,வருகிறேன்" என்றபடி மறைந்தாய்.
                                                    -**-

உன் அறைக்குள் நுழைந்த போது 
உன்னை விட அது அழகாக இருப்பது தெரிந்தது....
ஒரு மரஅலமாரி,கண்ணாடி,ஒற்றை கட்டில்,மேஜை....
மேஜையில் 
உன் கறுங்கூந்தல் ஒன்றிரண்டை 
கட்டிப்பிடித்துகொண்டிருந்த சீப்பு.
உன் பொய் கண்களுக்கு
மை எழுதும் பென்சில்.
கொண்டை ஊசிகள்,ரப்பர் வளையங்கள்,
தங்கத்தில் ஜோடித்தோடுகள்தோடுகள்-இவையெல்லாம்
உன்னை அழகுபடுத்துவதாக நினைத்துக்கொண்டு
தாங்கள் அழகாகின்றன.

புத்தகவரிசைகளில்
பாலகுமாரன்கள்,கண்ணதாசன்கள் நீங்கலாக
சமயல் குறிப்பு நூல்கள்.

உன் படுக்கையில் அமர்ந்து ,உன் டைரியை புரட்டத்துவங்கினேன்.மெய் மறந்தேன்.
கையில் காப்பி டம்பளருடன் அருகில் வந்து நீட்டினாய்.
"என்ன இப்படி எழுதி இருக்கிறாய்?

படித்த டைரியின் வரிகளிலிருந்து கொஞ்சம்.....
மார்ச் 22
"காலை எழுகையில் உன்னை காண இன்னும் பத்தொன்பது நாட்கள் பொறுக்க வேண்டுமே என்ற கவலையும்,பத்தொன்பது  நாட்கள் தானே என்ற  சந்தோஷமும் சேர்ந்து தாக்கியது.
குளிப்பதையும்,உடை மாற்றுவதையும் வேகமாக செய்ய முற்படுகின்றேன் ஏனெனில் நீ நூறு கண்களுடன் என்னையே பார்த்துக்கொண்டிருப்பது போல் கற்பனை தோன்றி,வெட்கம் சூழ்ந்து தடுமாறச்செய்கிறது.

ஜூன் 19  
அரிசிக்களைகயிலும்,சாம்பார் கொதிக்கயிலும் தூக்கமில்லா தூக்கத்துடன் தூங்கிப்போகின்றேன்.
தோழியுடன் பேசுகையில் உன்னை பற்றியே பேசி,அவர்களை போரடிக்கிறேன்.


செப்டம்பர் 3
இரவில்-விளக்கை அணைத்து விட்டு,
உன்னை தேடுகின்றேன்!
உத்திரத்தின் இருள் மூலையிலிருந்து
நீ காற்றாய் இறங்குகிறாய்.
என் கண்களை தழுவி தூங்கச் செய்கின்றாய்....
தூங்காமல் அடம்பிடிக்கிறேன்.
உன் வெற்று மார்பில் சாய்ந்து கொள்ளச்சொல்கிறாய் 
சாய்ந்து கொள்கிறேன் ....உயிரை விடுகிறேன்.

டைரி முழுக்க என்னிடமே பேசி இருக்கிறாய்?ஒரு நாளை என்னில் தொடங்கி என்னிலேயே முடித்திருக்கிறாய்....பயித்தியமா நீ?" 
"ஆமாம் கொஞ்சமே கொஞ்சம்.....நானென்ன உன்னை போல ஆயிரத்தெட்டு வேலைகளுக்கு மத்தியிலா  காதலிக்கிறேன்?
எனக்கு இருப்பது ஒரே ஒரு வேலை தான்..அது உன்னை நினைப்பது தான்...."
"இதற்கொன்றும் குறைவில்லை ஆனால் இது பரவாயில்லை உன் டைரியில் நீ என்னை நினைக்க மட்டும் செய்கின்றாய்...என்னுடைய  டைரியை பார்த்தால் அவ்வளவு தான்"
"ஏன் அப்படியென்ன இருக்கிறது..ஒருமுறை காட்டேன் பார்க்கலாம்?"
"வேண்டாம்...எனக்கு டைரி என்பது என்னுடைய மோசமான அந்தரங்கம்,சாத்திய அறைக்குள் நிர்வாணமாக அலையும் சுதந்திரம், செயல்படுத்தவியலாத கனவுகளை வரையும் வெள்ளைப்படுதா....அதில் உன்னோடு குடும்பம் நடத்தி,குழந்தை பெற்று...வேண்டாம் உனக்கு அதை காட்டவே மாட்டேன்....இப்போது நீ பார்க்கும்,பழகும் நான் தான்-உண்மையான நான்.என் பேச்சு,செயல் எல்லாம் உன்னிடம்....உனக்கு நேர்மையாக தோன்றுகிறதல்லவா? அது தான் நான்...அதீத அன்பால் உன்னை அணைக்கவோ,அதட்டவோ செய்கிற நான் தான் நிதர்சனம்..நீ பார்க்ககாத எதுவும் நான் இல்லை..நம்பலாம்.....இறுதி வரை என்னிடம் நீ இதை எதிர் பார்க்கலாம்.
"நான் உன்னை எப்பவும் நம்புகிறேன்....நீ மறைக்கும் எல்ல விஷயங்களுக்கும் காரணமுண்டு என்று தெரியும்"
சரி அதை விடு......இங்கே எழுந்து வாயேன்" திறந்து வைத்திருந்த மர அலமாரிக்கு அருகில் அழைத்தாய்.


(தொடரும்)

அன்புடன்
நான்.

The Raid(2010):அதிரடி ஆக்ஷன் திரைப்படம்

The Raid(2010):அதிரடி ஆக்ஷன்  திரைப்படம்


இது போல ஒரு பரபரப்பான சண்டை படத்தை பார்த்து எத்தனை நாளாகி விட்டது.இப்போதெல்லாம் ஹாலிவூடில் மிருகங்கள்,ரோபோக்கள் வகை வகையாக சிஜியில் அடித்துக்கொள்வதை மட்டுமே பார்க்க முடிகின்றது.ஆனால் இந்தப்படத்தில் உண்மையாகவே சண்டை கலை தெரிந்த ஹீரோ-வில்லன்கள் சண்டைகள்,பெரிதாக கேமரா கிம்மிக்ஸ் எதுவும் இல்லாமல் நேருக்குநேர் வன்மத்துடன்,முழு வேகத்துடன்,அப்பட்டமாக மோதிக்கொள்ளும் காட்சிகள் ,மயிர்கூசச்செய்கின்றது.மேலும்  சண்டை போடுகையில் யாரும் வெட்டி ஸ்டைல் எல்லாம் காட்டுவதில்லை,அங்கு சீரியஸ் ஆக இருக்க வேண்டும்,ஏனென்றால் அடிபட்டால் வலிக்கும்,உயிர் போகின்றது போல வலிக்கும்.ஒரு சுமாரான பாக்சர் அப்பர்-கட் முறையில் நெஞ்ஜெலும்புக்கு கீழ் ஒரு குத்து விட்டானேயானால், அப்புறம் வாழ்கை முழுக்க படுக்கையில் தான் கிடக்க வேண்டும்.அதனால் அங்கு ஜில்பான்ஸ் வேலை எல்லாம் காட்ட முடியாது.

கதை ரொம்பவும் எளிது- ஒரு போலீஸ் படை நகரத்தின் முக்கியமான டானை பிடிக்க அவன் தங்கி இருக்கும் முப்பது மாடி கட்டிடத்திற்கு ரைடு போகின்றது.அந்த டானுக்கு இரண்டு வலுவான காவலர்கள்-ஒருவன் மாஸ்டர் மைன்ட், இன்னொருவன்  முரடன்(MadDog), இவர்களுடன் பதினைந்து  மாடிகளிலும் ஏராளமான அடியாட்கள்,கண்காணிப்பு கேமராக்கள்.ஒரு கட்டத்தில் இவர்கள் கீழிருந்து ஒவ்வொரு மாடியாக ரகசியமாக ஏறிக்கொண்டிருக்க அதை அந்த டான் கண்டபிடித்து விடுகிறான்,தன்னுடைய எல்லா ஆட்களையும் மற்றும் அங்கு குடி இருக்கும் சாதாரண மனிதர்களையும் ஏவி விடுகின்றான்.இது போதாதென்று அந்த போலிஸ் கூட்டத்தில் ஒரு ஆள்காட்டியும் இருக்கிறான்.இவ்வளவு பேர்களையும் அந்த போலீஸ் குழு சமாளித்ததா?அந்த டானை பிடித்தார்களா? என்பதை துப்பாக்கி செல்கள் பறக்க,ரத்தம் தெறிக்க,வியர்வை வழிய சொல்லி இருகின்றார்கள்.(நமக்கே வியர்த்து வழிகின்றது என்றால் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள்!)

எதிராளியை அடித்துக்கொன்று தப்பித்தால் தான் பிழைக்க முடியும்  என்று "Survival of the Fittest" வகையான, உண்மையை போன்ற  சண்டை  காட்சிகள்.முறையாக கற்றவர்கள் சண்டை போடுவது போல அவ்வளவு இயற்கை,அவ்வளவு வேகம். படத்தை பார்பவர்கள் எல்லா  காட்சிகளிலும்   சீட்டு நுனியில் தான் உட்காரவேண்டும் என கங்கணம் கட்டிக்கொண்டு எடுத்தது போல படம் அவ்வளவு சீரியசாக, பதட்டத்தோடு பயணிக்கிறது.


போலீஸ் கட்டடத்திற்குள் நுழைந்ததை அறியும் டான் தன் ஆட்களை வைத்து ஒவ்வொருத்தராக கொன்று விடுகிறான் ,இறுதியில் மிஞ்சும் நாலைந்து பேர் இரு அணிகளாக பிரிந்து தப்பிக்க முயற்சி செய்கின்றனர்,அதில் ரமாவும் ஒருவன்(நம்ம ஹீரோ).அங்கிருந்து வெளியேற அவனுக்கு ஒரே வழிதான் தோன்றுகின்றது அது பதினைந்தாம் மாடியில் இருக்கும் தலைவனை பிடித்து அவன் மூலமாக தப்புவது.சிறுவயதில் பிரிந்த ரமாவின் அண்ணன் அந்த டானிர்க்கு ஒரு முக்கிய கையாள்,தம்பியை காப்பாற்ற அவனுக்கு உதவி செய்கிறான்.இறுதியில் இருவரும் அவ்வளவு பெரிய படையை சாய்ப்பதை அவ்வளவு வேகமாய் சொல்லி இருகின்றார்கள்.
அவ்வளவாக பிரபலமில்லாத இந்தோனிஷிய திரையுலகில் இருந்து இந்தபடைப்பு.சிறிய பட்ஜெட்டில் வெறும் ஸ்டான்டை மட்டும் நம்பி எடுத்த படம் இன்று உலகம் முழுவதும் நல்ல ரெஸ்பான்ஸ் பெற்றிருப்பதாக கேள்வி.

படத்தில் சகோதரர்களுடன்  டானின்  முக்கிய  அடியாளான MadDog போடும் முக்கியமான சண்டை காட்சியை இங்கே தருகிறேன்..பாருங்கள்.வாயை பிளக்க நேரும்!


அன்புடன்
நான்.

மெர்குரிப்பூக்கள்:பாலகுமாரன்

மெர்குரிப்பூக்கள்:பாலகுமாரன்
மெர்குரிப்பூக்கள் பாலகுமாரனின் முக்கியமான படைப்பு.ஒரு சம்பவத்தை மையமாக கொண்டு,அதனால் சுற்றி நடக்கும் பிரச்சனைகளும், உரையாடல்களும்,தீர்வுகளும்,மனமாற்றங்களும் தான் கதை. சரியாகச்சொல்ல வேண்டுமென்றால் அமேரோஸ் பெரோஸ் (Ameros Perros-"காதல் ஒரு பொட்டை நாய்"என்று அர்த்தம்) ஸ்பானிஷ் திரைபடத்தில் ஒரு கார்  ஆக்சிடென்டால் பாதிக்கப்படும் பாத்திரங்கள் பார்வையில் கதை நகரும் மேலும் அவர்கள்  வாழ்க்கையும்  ஏதோ  ஒரு  வகையில்  நாய்களோடு இணைந்திருக்கும் அது  போல  இந்த நாவலிலும் ஒரு ட்ராக்டர் தயாரிக்கும் தொழிற்சாலையின்  ஊதிய உயர்வு ஸ்ட்ரைக்கை சுற்றி நடக்கும் சம்பவங்களிலும்,அதை பார்க்கும்  கதாபாத்திரங்கள்  பார்வையிலும்  கதை நகர்கிறது.
சாவித்திரியின் கணவன் கணேசன் வேலைநிறுத்தக்கலவரத்தில் தேவையில்லாமல் கொல்லப்படுகிறான்,தனிமரமாகும் அவளுக்கு தொழிற்சங்கமும்,அதன் தலைவன் கோபாலனும்  உதவ முற்படுகிறார்கள்.பின்னர் கோபாலன் கணேசனின் சாவிற்காகவும்,சம்பள உயர்வு கேட்டும் ஒரு அரசியல் கட்சியின் ஆதரவுடன் தொழிற்சாலை முதலாளியை,போலிசை எதிர்த்து போராட்டம் நடத்துகின்றான்,நடத்தும் பேரணி ரஸாபாசமாக,ஓடி ஒளிந்து சாவித்திரியின் வீட்டிலேயே அடைக்கலாமாகின்றான்.
இன்னொரு தொழிளிலாளியான ஷங்கர்,இந்த போராட்டத்தில் சரி வர பட்டுக்கொள்ளாதவன்.அவனுக்கும் அவன் வீட்டின் கீழ் போர்ஷனில் இருக்கும் ஷாமளிக்கும்(அடுத்தவன் மனைவி) தொடர்பு ஏற்படுகின்றது. அவளுடன் ஓடிப்போக எத்தனித்து அது தோல்வியில் முடிந்து, வாழ்கையை வெறுத்து தற்கொலைக்கு முயன்று பின் தொழிலாளர் போராட்டத்தில் ஈடுபாடு கொள்கிறான்,அவன் வாழ்கை பாதை மாறுகின்றது , சுயநலத்துடன் சிந்தித்து வாழ்கையை  முடித்துக்கொள்ள  எண்ணியது  தவறென  உணர்ந்து தொழிற்சங்கத்திற்காக வாசகம், கவிதைகள்,நோட்டீஸ் எழுதி ஜெயிலுக்கு செல்கிறான்.
இந்த போராட்டம் குறித்து பாக்டரி முதலாளி ரங்கசாமியின் கூற்று வேறாக இருக்கிறது-முதலாளி வர்க்கமும் சமுதாயத்தின், கம்யுனிசத்தின் அங்கம் தானே,அதை முரட்டு தனமாக தொழிலாளிகள் எதிர்ப்பதேன்?முதல் போட்ட நான் எல்லா லாபத்தையும் தொழிலாளிகளுக்கு பிரித்துக்கொடுத்துவிடவேண்டும் என அவர்கள் நினைப்பதேன்? உண்மை நிலையை புரிந்து கொள்ளாமல் எப்போதும் போராட்டம் என நினைப்பதேன்? என்று நினைத்து உள்ளம் குமுறுகிறார் ரங்கசாமி.பாக்டரி பிரச்சனையையும்,கணேசனின் கொலை வழக்கையும் எடுத்துக்கொண்ட முரட்டு இன்ஸ்பெக்டர் துரை சிங்க பெருமாள் இந்த முதலாளி-தொழிலாளி பிரச்சனை,அரசாங்கம் இவைகளுக்கிடையில் சிக்கி,அவர்களோடு வேறுபடவும் முடியாமல்,ஒத்துப்போகவும் முடியாமல் திணறுகிறார்.

எனக்கு தெரிந்த வகையில் இன்றைய இந்தியாவில் கம்யுனிச சங்கங்கள்,கட்சிகள் தொழிலாளிகளுக்கு போனஸ் வாங்கிதரவே பயன்படுகின்றது.இங்கிருக்கும் சங்கங்கள் பெரிதாக புரட்சிகளை, மாறுதல்களை ஏற்படுத்தவில்லை.அவர்களிடம் தீவிர போக்கு இல்லை, சரியான புரிதல் இல்லை.கையில் சிகப்பு துணி சுற்றிகொண்டால் ஆயிற்று,முதலாளி வர்க்கத்தை இடித்துப்பேசினால் அது தான் கொள்கை என முடிவு செய்து கொள்கின்றனர்.கார்ல் மார்க்ஸ் வளர்த்த கம்யுனிசம் அதுவல்ல,அதன் கட்டுமானம் மிக ஆழமானது.வெறும் முரட்டு கோஷம் மட்டும் கம்யுனிசம் ஆகாது.இதை பாலகுமாரன் அழகாக கையாண்டிருக்கிறார்,கம்யுனிசம் மீதான ஆராய்ச்சியில் ரொம்பவும் உள்ளே போகாமல் எளிதாய் விளக்கி இருக்கிறார்.இது தான் விஷயம்,இதை இப்படியும் அணுகலாம், நல்ல தீர்வு கிடைக்க, பொருட்ச்சேதம் தவிர்க்க,சமமான நியாயம் கிடைக்க கொஞ்சம்  கொடியை இறக்கினால் தப்பில்லை என்கிறார்.ஆனால் எதையும் தீர்மானமாய் சொல்லவில்லை.இந்தக்கதைக்கு பாலகுமாரனுக்கு வந்த வாசகக்கடிதங்களில் சிலர் அவரை "நீங்கள் anti-கம்யூனிஸ்டா?" என்று கேட்டிருக்கின்றனர்,நிச்சயம் எனக்கு அப்படி தோன்றவில்லை.

ஆரம்பத்தில் கூட்டங்கள் சேர்த்து,புரட்சி பேசி முதலாளியை எதிர்க்கும் கோபாலன் பின் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக போராட்டம் என்பது சரியான தீர்வாகாது இறங்கிப்போதலும்,சகித்துக்கொள்வதும் இங்கு அவசியம் என்பதை உணர்கிறான்.முதலாளி ரங்கசாமியும் தன்  சுயகவுரவத்தில்  இருந்து இறங்கி வருகிறார்,தொழிலாளிகளின் அவசியத்தை உணர்கிறார் , தொழிற்சாலையை திறக்கும் முயற்சியில் ஊதிய உயர்வு கொடுக்கிறார், இறுதியில் பாக்டரி திறந்த பின்பு டீ-காபி வர தாமதமாகி அந்த சின்ன பிரச்சனைக்காக சில தொழிலாளிகள் கூச்சலிட அதை கோபாலனும்-ரங்கசாமியும் சமாளிக்கும் இடத்தில் கம்யுனிசத்திற்கான முழுவிளக்கமும் அழகாக நமக்கு கிடைக்கிறது.முடிவில் எல்லாருமே  (நினைத்தபடி  இல்லாவிட்டாலும்) ஏதோ ஒருவகையில் வெற்றி பெற்றுவிடுகிறார்கள்.

நாவலில் வரும் இரண்டு பெண்களும்,அவர்களின் காதலும் நிச்சயம் சொல்லப்பட வேண்டிய ஒன்று.தண்டபாணியின் மனைவியாக வரும் ஷ்யாமளி மேல் வீட்டில் இருக்கும் சங்கருடன் தொடர்பு வைக்கிறாள்.கதை,கவிதை என ரசனையாக இருக்கும் ஷங்கர் தான் தனக்கு பொருத்தமானவன்,தனக்கு ஈடானவன்,சிதைந்து கிடக்கும் தன வாழ்கையை இவனால் தான் சரி செய்ய முடியும் என எண்ணி அவனோடு ஓடிவிடத் தீர்மானிக்கிறாள்.அவனையும் அதற்க்கு தயார் படுத்துகிறாள்.இறுதியில் போட்ட திட்டம் அவளாலேயே குலைந்து போய் விட,நொந்து போன ஷங்கர் அவளை விட்டு விலகுகின்றான்.இறுதில் ஷ்யாமளி வாழ்கை எப்போதும் நேராக இருக்காது, அது முள்ளையும் மலரையும் மாற்றி மாற்றி தரக்கூடியது.மலரை போலவே முள்ளையும் ஏற்கும் பக்குவம் வேண்டும், அதுவே பழகி,பின் இனிமையாகும் என்பதை உணர்கிறாள். மனம்  திருந்தி  தனக்கு விதித்திருக்கும்  கணவனை,குழந்தையை ஏற்று வாழ முற்படுகிறாள்.
கொல்லப்பட்டு இறக்கும் கணேசனின் மனைவி சாவித்திரி,தான் தன் கணவனுடன் வாழ்ந்த வாழ்கை ரொம்பவும் திருப்திகரமானது,அவன் மீதான காதல் பூரணமானது,அவனை இழந்ததால் பிறர் சொல்வது போல தான் அபச்சாரத்திர்க்குள்ளாகி விடவில்லை, சஞ்சலமின்றி  தன்னால்  வாழ முடியும்.அத்துடனே தன்னால் காலம் கடத்த முடியும்,இது தான் எனக்கு விதித்தது என்று பக்குவமாக தன்னிடம் காதலை சொல்லும்  கோபாலனிடம் சொல்கிறாள்.ஷ்யாமளிக்கு நேரெதிரான வகை இவள்.

ஆசிரியர் கூற்று என்று தனி பத்தியாக எதுவும் தெரியாமல் கதாபாத்திரங்களின் உரையாடல்கள்,எண்ணெங்கள் வாயிலாக தான் நினைப்பதை சொல்வது பாலகுமாரனின் பாணி.எடுத்த கருத்தை எளிதாக,அழகாக குட்டி குட்டி உதாரண சம்பவங்களுடன்,அதன் Ifs and Buts உடன் அழகாக சொல்லி இருக்கின்றார்.முக்கியமாக அறிவுக்கரசு எப்படி சிறுவனிலிருந்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வளர்ந்து பெரியவனாகி,  ரௌடியாகி, மிருகமாகின்றான் என்பதை ஒவ்வொரு நிலையிலும் அவனுக்கு கிடைக்கும் பட்டபெயரிலிருந்து விளக்குவதை ரொம்பவும் ரசித்தேன்.

எழுத்துச்சுவையில் திளைக்க வைத்த புத்தகத்தில் இருந்து ஒரு கவிதை,
உனக்கென்ன
சாமி,பூதம்
கோவில்,குளம் ஆயிரமாயிரம்
ஜாலியாய் பொழுது போகும்.
வலப்பக்கக் கடல் மணலை
இடப்பக்கம் இறைத்திறைத்து
நகக் கணுக்கள் வலிக்கின்றன
அடியே!
நாளையேனும் மறக்காமல்
வா.


பாலகுமாரனின் சில புத்தகங்களை வாசித்தால் "ச்ச..எப்படி இந்தாள் இப்படி எழுதுகிறார்?" என்று தோன்றும்.அது தான் இவரின் வெற்றி. 

             (பிடிக்காத தாடிகள் பல இருக்க,எனக்கு பிடித்த தாடிகளுள் ஒரு ஆள்)

அன்புடன்
நான்.

- Copyright © துளி கடல் -