Archive for March 2013

உதவி வேண்டுமா??




பணம் சேர்த்து சேர்த்து வைப்பதில் எப்போதும் நாட்டம் இருந்ததில்லை,அது போல அடுத்தவர் பணமாக இருந்தால், ஏன் மனைவியின் வழி வந்த நகை,பணமாகவே இருந்தாலும் அதை எனக்காக உபயோகம் செய்து கொள்ள விரும்பியதில்லை.எதுவும்,யாரிடமும் வாங்கிக்கொண்டதுமில்லை (அது அரை கோடிக்கு மேல் செலவு செய்து வீடு கட்டிக்கொண்ட போதும் கூட) பணத்தின் மீதான என் மதிப்பு அவ்வளவே.அது வருவதை பற்றியும் அலட்டிக்கொள்வதில்லை,போவதை பற்றியும் கவலை கொள்வதில்லை.
ஆறு மாதத்திற்கு ஒரு முறை இப்படி ஒரு பதிவு எழுதியாக வேண்டியிருக்கிறது.இப்படி எழுதுவதாலோ அல்லது சைட்டின் ஓரத்தில் விளம்பரம் செய்வதாலோ ஏதாவது பிரயோஜனம் இருக்கிறதா என்றால் இருக்கிறது.முன்பெல்லாம் ரொம்பத்தீவிரமாக இல்லையென்றாலும்  ஏதோ முடிந்த அளவிற்கு பண்ணிக்கொண்டிருந்தேன்.ஆனால் சமீபகாலமாக என்னை என்னிடமிருந்தே காத்துக்கொள்ள ஏதாவது செய்தே ஆக வேண்டிய கட்டாயம்,அந்த "ஏதாவதில்" உருப்படியான ஒன்றே ஒன்று தான் இந்த "உதவி வேண்டுமா?"
கடந்த ஒருவருடத்தில் கீழ்கண்ட சில உதவிகளை செய்து வந்திருக்கிறேன்,
1.திருச்சிக்கு அருகில் இருக்கும் ஒரு கிராமத்தில் இருந்து இன்ஜினியரிங் படிக்கும் ஒரு ஒரு பெண்.தந்தை இல்லை,ஏதோ ஒரு கூலிவேலை செய்து குடும்பத்தின் வயிற்றை கழுவும் தாய் இத்துடன் அந்தப்பெண் கால்களை இழந்து நடக்க முடியாதது,மிகக்கொடுமையான வறுமை.சென்ற வருடத்தின் நடுவில் என்னை தொடர்பு கொண்டு தன் நிலையை விளக்கி பின்னர் தன்னுடைய எல்லா சர்டிபிகேடின் நகல்களையும்,அரசு கொடுக்கும் மாற்று திறனாளிகளுக்கான ஐடி கார்டும்,கல்லூரி கட்டணம்,கடந்த செமஸ்டர்களின் மார்க் ஷீட் எல்லாவற்றையும் அனுப்பி அதை சரி பார்த்து,கல்லூரியில் விசாரித்த பின்னர் என்னால் முடிந்த தொகையை அனுப்பி வைத்தேன். இங்கே இன்னொரு விஷயத்தை சொல்கிறேன்,
அப்போது வீடு கட்டிக்கொண்டிருந்ததால் பணநெருக்கடியில் கொஞ்சம் இருந்தேன்.ஆனால் இந்தப்பெண்ணுக்கு உதவி செய்ய வேண்டும் என்ற எண்ணம் மட்டும் விட்டகலாது இருந்தது. முதல் முறையாக யாரோ ஒரு ஊர் பேர் தெரியாத பெண்ணுக்காக அலுவலகத்தில் கையேந்தினேன்,எனக்கு தெரிந்தவர்களை எல்லாம் கூட்டி பொறுமையாக எல்லாவற்றையும் விளக்கினேன் முதலில் வந்த விமர்சனம் என்ன தெரியுமா? "இப்படி கேட்கிறவர்கள் எல்லாம் நிச்சயம் ப்ராடாக தான் இருப்பார்கள்..நீங்களும் ஏமாறாதீர்கள்" என்று கலைந்து  சென்று விட்டனர்.அடப்பாவிங்களா,இவர்கள் ஒரு முறை அருகில் இருக்கும் உணவு மாளிகைக்கு சென்றார்களேயானால் குறைந்த பட்சம் மூவாயிரத்திற்கு தின்பார்கள்.அதுவும் எவனாவது ட்ரீட் என்று சொல்லிவிட்டால் போதும் ஏதோ சிறுவயதில் இருந்து அவனை எடுத்து வளர்த்தது போல அன்று மட்டும் அவனிடம் குழைந்து பேசுவார்கள்.(இந்த எழவிற்கு தான் ஏற்கனவே இருக்கும் நாலைந்து நண்பர்களை தவிர வேறு யாரிடமும் பேச்சு வைத்துக்கொள்வதே இல்லை)  ஜெயிலில் இருப்பவர்கள், திருடர்கள், கற்பழிப்பவர்கள், கொலைகாரர்கள் இவர்களையெல்லாம் விட பெரிய அயோக்கியர்கள் கோட்டிலும்,சூட்டிலும் இங்கே  திரிகிறார்கள். நான் கருணை பிரபுவோ அல்லது கருணை சிவாஜியோ அல்ல ,ஆனால் கலங்கும் மனம் இருக்கிறது.
வீடு வேலை முடிந்து ,இப்போது கொஞ்சம் பணம் இருப்பதால் மீண்டும் இந்த செமஸ்டருக்கு பணம் அனுப்பினேன்,அத்துடன் ரிசல்டை அனுப்புமாறும் கேட்டுக்கொண்டேன்...ஆச்சர்யமாக! அதுவரை 65-70 சதவீதம் எடுத்துவந்த பெண்,தற்போது 80 திற்கு மேல் எடுத்திருக்கிறது! ஊக்கம்!
2.கிட்ட தட்ட இதே நிலைமையில் இருக்கும்  திண்டிவனத்தை  சேர்ந்த இன்ஜினியரிங் படிக்கும்  மாணவனுக்கும்  இரண்டு  செமஸ்டருக்கு  பணம் அனுப்பியுள்ளேன்.அவன் கொஞ்சம் சுமாராய் தான் படிக்கிறான்,இனி நன்றாக படிப்பான் என்று நம்புகிறேன்.இது இல்லாமல் வேறு இரண்டொரு பெரும் என்னை தொடர்பு கொண்டார்கள் ஆனால் அவர்களுக்கு என்னால் எதுவும் செய்ய முடியவில்லை. 
ஆகவே
இதைப்படிக்கும் உங்களுக்கு தெரிந்த யாரவது இருந்தால்,அவர்களுக்கு உண்மையாகவே உதவி வேண்டி இருந்தால் என்னை தொடர்பு கொள்ளுங்கள்.நான் தனியாள் தான் என்னுடைய சம்பளத்தை தவிர எனக்கு வேறெதுவும் வருமானம் இல்லை ஆகவே ஐந்து,ஆறு பேர் தொடர்பு கொண்டால் அதிலிருந்து ஒருவரைதான் என்னால் தேர்வு செய்ய முடியும்.மேலும் படிப்பு விஷயம், உண்மையாகவே  கஷ்ட  ஜீவனம் என்றால் மட்டுமே என்னால் உதவி செய்ய முடியும்,மருத்துவ உதவி என்றால் ஒரு லம்ப் அமௌண்ட் தேவைப்படும்,அதனால் உறுதியாக சொல்ல முடியாது.
மொபைல்      :91 9663001111
மெயில் ஐடி : ahamed.ibrahim7@gmail.com
குறிப்பு: சொந்தங்களில் சில நிறைய நகை போட்டு,பணம் போட்டு திருமணம் செய்ய முற்படுவார்கள் அதற்க்கு உதவி கேட்பார்கள்.ஏம்ப்பா உங்க போதைக்கு நாங்க ஊறுகாவா? (இதை பற்றி அடுத்த பதிவில் எழுதுகிறேன்)
அன்புடன்
நான்

சிரிபென்னும் மாமருந்து




சமீபத்தில் ஒரு நாள் ஆபீசிலிருந்து வீடு திரும்புகையில்,உடன் வேலை செய்பவர் "நீங்கள் போகிற வழி தானே,என்னை அப்படியே வைட் பீல்டில் விட்டு விடுகிறீர்களா?அவசரமாய் போக வேண்டும்" என்றார்.அவரை ட்ராப் பண்ணி விட்டு அந்தப்பக்கமாக இருந்த ஒரு பெட்ரோல் பங்கிற்கு பெட்ரோல் போடப்போனேன் (பின்ன அங்க என்ன பாமாயிலா போடுவாங்க).அந்த மதிய நேரத்தில் கூட்டம் ஏதுமில்லை பெரிய கேனை வைத்துக்கொண்டு பெட்ரோல் வாங்க ஒரு ஆள்,அவன் பின்னே ஆக்டிவாவை தள்ளிக்கொண்டு ஜீன்ஸ் அணிந்த நவீன யுவதி ஒருத்தி,இரண்டு பங்க் ஊழியர்கள் அப்புறம் கொஞ்சம் தூரத்தில் செல்போனில் பேசியபடி, கையெல்லாம் மோதிரமாக முதலாளி,நான் மட்டுமே இருந்தோம்.
 
பெரிய கேனில் பெட்ரோல் நிரப்ப எத்தனித்த ஊழியன் தவறுதலாக பைப்பை கீழே விட்டுவிட,அது பாம்பு போல நெளிந்து நிறைய பெட்ரோல் கீழி கொட்டி,நின்றிருந்த பெண்ணின் கால்களையும் நனைத்து விட்டது.அந்தப்பெண் கோபமாக கத்தத்தொடங்கினாள்,கேன்காரனும் ஏதோ சொல்லவந்தான், இந்தக்காட்சியை  கண்ட முதலாளி செல்போனை அணைத்து விட்டு கோபமாக அவனை நோக்கி வரத்தொடங்கினார்...ஏதோ ஆகப்போகிறது,பையன்  செமத்தியாய் அடி  வாங்க போகிறான் என்று நான் நினைத்த போது ,கூட இருந்த இன்னோரு பங்க் ஊழியன் கன்னடத்தில் "நன்மகனே....நம்ம பெட்ரோல் பங்கிற்கு அழகான  பொண்ணுங்க எப்போவாவது தான் வராங்க,சரிதான்.அதுக்காக நீ இப்படியா தடுமாறுவ" என்றானே பார்க்கலாம்,அந்தப் பெண்ணை பார்த்துக்கொண்டே.. அவ்வளவு தான் அந்தச்சூழ்நிலை அப்படியே மாறிப்போனது. அந்த பெண் அடக்க முடியாமல் வெட்கப்பட்டு சிரிக்கத்தொடங்கினாள்.பங்க் முதலாளியும் கோபம் மறந்து பலமாக சிரித்தபடி அவன் முதுகில் லேசாக தட்டி "அவங்களுக்கு துடைக்க ஏதாவது துணி கொடு,அப்புறம் பெட்ரோல் போட்டு அனுப்பு" என்றார்."அது தான் ஏற்கனவே போட்டுடீங்களே" என்று வாயில் வந்ததை சொல்லவில்லை நான்.
 
பின் வீடு வந்து சேரும் வரை பலமுறை அந்த நிகழ்ச்சியை நினைத்து சிரித்தபடியே வந்தேன்.எப்படி ஒரே ஒரு வார்த்தை ஒரு பெரும் கோபச்சூழ்நிலையை தகர்க்கிறது,ஒரு சோகக்கூட்டத்தை சிரிப்பில் ஆழ்த்துகிறது,மனதில் உள்ள காதலை முழுக்கச்சொல்லும் சிறு தீண்டல், கேட்கவேண்டிய மன்னிப்பை காட்டும் ஒரு பார்வை, கண்ணீர்த்துளி**,நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தும் தோள் தட்டல் இப்படி உலகின் எல்லா அற்புதங்களும்  சின்னஞ்சிறு  விஷயங்களிலிருந்தே  தொடங்கி நிகழ்வதெப்படி? ஏனென்றால்  அந்த  நிகழ்வில் இருக்கும்  பாசிடிவ் எனர்ஜி, முன்னெடுத்து வைத்தல்-முனைப்பு.
 
மேற்சொன்ன சம்பவத்தை போல நான் ஏதாவது செய்திருக்கிறேனா   என்று வீட்டில் கேட்டபோது சிறுவயதில் என் கொள்ளு தாத்தா இறந்து கூடத்தில்  கிடத்தப்பட்டு  எல்லோரும்  சுற்றி  அமர்ந்து  அழுது கொண்டிருந்தார்களாம்,அருகில் சென்று அவர் முகம் பார்த்த நான் "அய்யோ ஏன் இப்படி எல்லோரும் கத்தறீங்க,தாத்தா முழிச்சிக்கப்போறார்" என்று மழலையாக சொல்ல நிறையபேர் துக்கம் மறந்து சிரித்தார்களாம்.(நாங்கல்லாம் அப்போவே அப்படி...இப்போ கேக்கவா  வேணும்)
 
** கண்ணீர்துளியா? இப்போவெல்லாம் காலில் விழுந்து கதறி அழுதாலும் சில ஜென்மங்கள் கண்டுகொள்வதில்லை.நேருக்கு நேர் நின்று சிறு பார்வை பார்த்துக்கொள்ளவும் விரும்புவதில்லை.....selfish buggers!
 
 
அன்புடன் 
நான்.


- Copyright © துளி கடல் -